Tími breytinganna

www.vilborgo.blog.is

2007-02-21T13:56:00.000Z

www.vilborgo.blog.is

Drasl

2007-02-19T12:12:00.000Z

það er einhver djöfullinn að þessu blogger.com. Ég er hætt að nota það.

Virkar helvítið?

2007-02-15T20:35:00.000Z

Nú er spurning hvort ég geti póstað þessu. Geti ég það, þá er ekki loku fyrir það skotið að ég bloggi eitthvað um líf mitt og landsmálin í bráð.

Timi breytinganna er runninn upp.

2007-01-15T17:00:00.000Z

Nú verður hlutunum breytt. Það sem áður sneri upp mun snúa niður eða mögulega út á hlið..

Nýtt ár, júhú.

2007-01-03T13:59:00.000Z

Ég veit að síðasta blogg var og er misheppnað. Sama hvað ég hef reynt þá hefur mér ekki tekist að setja inn myndina af kökunni minni. Nú hef ég brugðið á það ráð að teikna mynd af henni og vonast til að hún birtist eins og hún á að gera.
Fyrst ætla ég samt að segja ykkur hvað ég hef lært í jólafríinu, en það er eftirfarandi:
Því meira sem þú sefur, þeim mun meira getur þú sofið.
Og:
Leti getur af sér leti.
Til allrar lukku þýðir þetta síðara einnig það að dugnaður getur af sér dugnað. Hvernig maður á hinsvegar að snúa sig út úr þessum vítahring veit ég ekki.

Vilborg Kakan Ólafsdóttir, siguvegari og skáld

2006-12-11T12:20:00.000Z

Komið þið sæl
Þið hafið eflaust verið að halda niður í ykkur andanum eftir myndum og fréttum af kökukeppninni. Þið getið andað núna því hér koma fréttirnar. Ég vann þessa keppni. Ójá, ég vann og hlaut að launum viðurnefnið "Kakan".

Hér koma myndir:

Þetta er vinningskakan. Fyrirmyndin að kökunni var skáldið Ólafur Þórðarson, faðir minn. Fánalitirnir eru kannski ekki augljósir, en inní henni er rautt jell-O og fyrir ofan augun stendur ritað með bláu súkkulaði "sá einn er frjáls" sem mun vera upphafslína úr ljóði eftir skáldið. Marsípanið er svo augljóslega hvítt. Hún var ekki einasta glæsileg á að líta, kakan mín, heldur einnig ákaflega bragðgóð.

Þetta er kakan sem tapaði. Eins og þið sjáið hefur eitthvað farið stórkostlega mikið úrskeiðis við gerð kökunnar. Rauða jell-oið átti að vera hjúpur utan um hana, en það lak allt af, því miður, því hún hefði örugglega verið mun glæsilegri á að líta með hjúpnum. Myndin er af Halldóri Kiljan Laxness.

Ekki nóg með að ég hafi unnið þessa kökukeppni heldur vann ég, viku síðar, ljóðakeppni innan fjölskyldunnar. Yrkisefnið var heiðargæsin (auðvitað, hvað annað). Ég hlaut að launum hádegisverð á VOX með systur minni Jónínu. Hér kemur vinningsljóðið:

Vísaðu mér vegvilltri,
vina mín leiðina.
Gæf ertu gæsin mín,
gjörþekkir heiðina.

Sigurvegarinn kveður, takkfyrirtakk.

Myndatilraun

2006-12-04T18:38:00.000Z

Áskorun (ekki megrun)

2006-09-23T16:06:00.000Z

Ég tek áskoruninni my fabulous uncle Olaf. Ég legg til freestyle útfærslu á kökunni með eftirfarandi reglum og skilmálum:

1. Kakan skal vera tveggja hæða og hringlótt.
2. Eftirfarandi hráefni verða að koma við sögu: súkkulaði, heimalagað hlaup og marsipan.
3. Þema kökunnar skal vera "skáld".
4. Allir litir þjóðfána vors verða að koma fram.
5. Engin utanaðkomandi hjálp er leyfileg við bakstur kökunnar en þó er keppendum heimilt að leita sér listrænnar ráðgjafar áður en eiginlegur bakstur fer fram.
6. Keppendur skulu velja sameiginlega fulltrúa sem sér um að skipa í dómnefnd, en hún á að samanstanda af tveimur börnum milli þriggja og sex ára og fjórum einstaklingum yfir tvítugu. Þrír fulltrúar skulu vera karlkyns og þrír kvenkyns.
7. Leynd skal hvíla yfir höfundi hvorrar köku um sig þangað til dómnefndin hefur tekið ákvörðun um sigurvegara.

Hlökk

2006-09-20T21:16:00.000Z

Ég hlakka til eftirfarandi:

Mamma og pabbi koma til Reykjavíkur annað kvöld. Aldrei þessu vant tókst mér að lokka þau til að gista hjá mér. Systur mínar voru ekki nógu snöggar. Jónasína fer norður í fyrramálið svo að þeim býðst tvíbreitt rúm, leslampi, sængur og koddi í sérherbergi, þau fúlsa nú ekki við því. Smá sjéns á að mamma baki eitthvað. Að minnsta kosti fyllist frystikistan af fiskibollum og berjasaft og allar aðrar hirslur af hinum og þessum frætegundum, og fjallagrösum.

Gísli bróðir minn, Soffía mágkona og Andrea besta koma aðra helgi til Reykjavíkur. Ég ætla að reyna að lokka þau til mín líka. Það vill nefnilega svo skemmtilega til að Jónasína ætlar aftur norður um þessa helgi. Kannski baka ég köku handa þeim.

Kata mín á afmæli á morgun. Ég og Jónasína erum búnar að kaupa afmælisgjöf handa henni. Feitur séns á köku hérna.

Jónína systir mín hringdi hlæjandi í mig í gær og sagðist vera að prjóna á mig, ég fengi ekki að sjá það fyrr en það væri tilbúið og ég yrði að lofa að ganga í því. Ég sagði bara já, enda ævintýramanneskja.

Hannes kemur heim einhverntímann fyrir jól. Við getum eldað eitthvað og spilað Piksjónaríið sem við Jónasína gáfum honum af mikilli forsjálni á afmælinu hans í fyrra (til að hann geymdi það hérna, sem hann hefur að sjálfsögðu gert).

Magga mín á afmæli eftir rétt rúma viku. Ég er búin að kaupa afmælisgjöf handa henni en fæ líklega enga köku þar sem hún verður fyrir norðan en ég hérna fyrir sunnan.

Jólin nálgast óðfluga. Ég fer snemma í jólafrí í ár og hver veit nema ég skelli mér til Ísafjarðar með kærastanum áður en ég fer norður í jólin.

Eftir jólin get ég hlakkað til fyrsta þorrablótsins míns. Það verður í Fnjóskadal með Dælisfjölskyldunni í fararbroddi. Matur og skemmtiatriði, getur ekki klikkað.

Hýr í hjarta

2006-08-12T14:51:00.000Z

Nú um helgina er Gay Pride í fullu fjöri hér í Reykjavíkurborg. Í ágúst í fyrra samdi ég gríðarlega góðan texta í tilefni dagsins, best ég geri annan slíkan..

The merry tale of Hylent and Lord

I was trying to be gay one day.
I sat on a roof and was sad.
I looked at the children that played.
I shouted at them and was mad.

Then I prayed:
"Lord, can I be gay?
For just
one day?"

Lord came down and said:
"Jesus Christ, be silent,
I'm trying to do my thing here!
Be gay if you want to, Hylent".

Now my days are all merry.
I'm gay and I'm loving and caring
the children that I used to shout at
today are my friends and we're sharing..

Love, peace and happiness.

Til hamingju með daginn kæru Íslendingar. Finnum samkynhneigðina innra með okkur og hikum ekki við að elska alla!

Im Schatten der Macht

2006-07-14T12:47:00.000Z

Nú er ég á fúll sweing í fiskinum. Búin að borða skammt fyrir tvo fullorðna af ýsu í mexíkósósu. Samstarfsmaðurinn minn er blessunarlega í fríi svo ég fæ að hafa góða stólinn og internetið allan daginn. Reyndar þýðir þetta að ég er að vinna frá átta á morgnana til sjö á kvöldin. En það verður bara í tvær vikur á meðan hann brúnkar á sér spikið í útlöndum. Og ég kvarta ekki meðan ég hef nóg að fiski að borða og nóg af bókmenntum að lesa. Verst þykir mér þó þegar viðskiptavinirnir trufla mig í tölvunni. Ég hélt ég væri þokkalega laus við kúnnafóbíuna mína, en annað hefur komið á daginn. Kúnnar hafa nefnilega þá leiðu áráttu að vera allir eins. Þeir spyrja alltaf sömu spurninganna og það er alveg óþolandi.
Þegar ég vann í ljósmyndavöruverslunum hérna um árið þá gleymdi annar hver kúnni, sem var að sækja myndirnar sínar, miðanum sem ég hafði gefið honum af mikilli ást og alvöru fyrr um daginn. Þegar þeir komu svo að sækja myndirnar sínar var það fyrirsjáanleikinn í fari þeirra sem fór mest í taugarnar á mér. Fyrst byrjuðu þeir á að segja mér að þeir væru að sækja myndir. Ertu með miðann? Sagði ég þá að bragði (helst áður en þeir náðu að klára). Þá byrjaði fólkið að róta í veskinu sínu, tékka á öllum vösum og muldra einhverjar ömurlegar afsakanir, í stað þess að segja bara hreint út: Nei. Ég er ekki með hann. Og spara mér þannig hellings tíma. Svo litu þeir upp, mættu augum mínum sem störðu af festu beint áfram, örlítið fram hjá, ég vil ekki segja viðbjóðslegum, og þó.., andlitum þeirra, svo þeir héldu ekki að þeir hefðu fulla athygli mína og sögðu: Æji geturðu ekki bara fundið þær fyrir mig? Sök sér, ég gat alveg gert það. Ég var góð í því og það fór ekkert í taugarnar á mér að fletta nokkrum umslögum í skúffu. Það var bara þetta úrræðaleysi í svipnum þeirra, þetta ráðaleysi sem skein úr hvolpslegum augunum og öll þessi óskilvirkni í fari þeirra sem ég þoldi ekki.
Hér í fiskbúðinni er svipað uppi á teningnum. Kúnnarnir eru of fyrirsjáanlegir. Ég veit nákvæmlega hvernig kúnnar það eru sem spyrja: er þetta ekki örugglega nýtt? Ég hef reynt að slá á létta strengi og sagt: nei, það er nú örugglega farið að slá aðeins í þetta! En þeir hafa ekki húmor fyrir slíku. Svo eru flestir heila eilífð að skoða og velta málunum fyrir sér. Mig langar mest að reka þau út með látum og segja þeim að þetta sé ekki dýragarður heldur matvöruverslun, enda séu hér öll dýr dauð og tilbúin til átu, en mig skortir edge í það.
Ég er ekki alvarlega illskeytt. Um leið og fólkið fer út úr búðinni kastar það af sér kúnnahamnum og þar undir leynist yndislegt fólk sem er allrar elsku vert. Ég veit það vel. Það vantar bara í mig alla þjónustulund.

Fordóma Vilborg bjargar heiminum.

2006-07-07T15:08:00.000Z

I have decided to write this farsle in english to show the level of my respect to all the outlandish people in the world. All you outlandings out there, listen to me: You are very special. Do not let anybody tell you anything else. You are different, but special. You all have really nice clothes. And even though you speak funny, you shouldnt let the normal people bother you. Just stand tall and raise your funny little voices and say: I am a special outlandman/woman, and I will not tolerate this.
Lets stick together.
-V-

Pólland, Pólland, ich liebe dich.

2006-05-31T10:01:00.000Z

Ég er að fara til Póllands á laugardaginn, á ég að skila kveðju?
Á listanum langa yfir hluti sem við eigum að taka með okkur (ég er sko að fara á leiklistarnámskeið með bekkjarbróður mínum og kærum vini, Árna Kristjánssyni) er m.a. hljóðfæri. Ég kann ekki að spila á neitt nema píanó og blokkflautu svo af augljósum ástæðum ákvað ég að taka með mér píanóið (blokkflautan er svo dónaleg í laginu). En svo dreymdi mig undarlegan draum í nótt sem ég held að tákni, ef ég kann að lesa rétt í drauma, að ég eigi að taka með mér flautuna eftir allt saman. Mig dreymdi s.s. að minn kæri vinur Gústi væri að vinna í hljóðfærabúð og í þeirri búð fékkst rafmagnsblokkflauta, með hundruðum stillinga..
Draumaráðning: ef ég tek ekki með mér flautuna þá mun ég þurfa að borga fullt af peningum í flutningskostnað á píanói. Stillingarnar á flautunni í draumnum þýða líklega að ég muni græða mikla peninga á næstu dögum og að ókunnugur, dökkhærður maður með stálgrá augu muni koma mér til bjargar í sjávarháska.

Ég er neðanberi

2006-05-21T15:28:00.000Z

Fyrir þá sem hafa í hyggju að gerast meðlimir í Neðanbera Klúbbi Hennar Hátignar vil ég segja að reglurnar eru þessar:
Verið í fínum fötum að ofan.
Farið úr ÖLLU að neðan.
Verið loðin og náttúruleg, helst fram úr hófi.
Aldrei, aldrei, aldrei gera þetta í kynferðislegum tilgangi.
Aldrei, aldrei, aldrei vera sexý.
Í þessu ástandi má helst ekki ræða neitt nema pólitík og bókmenntir, ekki má víkja einu orði að lágmenningu og kynlífi.
Alls ekki má undir nokkrum kringumstæðum dilla mjöðmunum á eggjandi hátt.
Blátt bann er lagt við söng. Undantekningar eru þó gerðar við þessa reglu ef um ræðir pólitíska baráttusöngva, en þá á að syngja í megafón, ekki í míkrófón.
Hafið húmor fyrir sérkennilegum ljótleika kynfæra ykkar.

Þið eruð fallegt fólk þegar á heildina er litið.

Góðar stundir.

Ein létt á bárunni, haldiðaðasé...

2006-05-20T11:49:00.000Z

Ókei. Bara til að sýna ykkur svart á hvítu hvaða mætti kommentin búa yfir hef ég ákveðið að blogga aftur þótt stutt sé liðið frá síðustu færslu.
Það er laugardagsmorgunn. Ég vaknaði snemma því ég fór snemma að sofa. Líklega líka vegna þess að ég hef engar gardínur í herberginu mínu til að draga fyrir blessuðu sólina. Það þykir mér yndislegt, enda held ég að það sé bara misskilningur að fólk geti ekki sofnað nema það sé dimmt í herberginu þeirra. Duglegt fólk sefur bara þegar það er þreytt.
Annars er ég að hugsa um að skella mér í skyrtu. Nei sturtu. Sturtu en ekki skyrtu. Ég á reyndar eina alveg ágæta skyrtu og það getur vel verið að ég skelli mér í hana eftir sturtuna.
Ef einhvern langar að gleðja mitt litla hjarta þá má hann gefa mér bókamerki. Ég þarf alltaf bókamerki og ég vil ekki að fólk sé að spyrja mig í hvað ég noti þau. Eða þarna fiskabókina þar sem fjallað er um neðansjávarlífið við Íslandsstrendur, mig langar líka í hana. En hún kostar heil ósköp. Þeir sem eru með meira en 300.000 kall í tekjur á mánuði mega hugsanlega gefa mér fiskabókina. Hinir mega gefa mér bókamerki. En jæja, nú er ég búin að tala svo lengi um bókamerki og fiskabækur að ég er farin að skammast mín.
Best að skella sér í sturtu og svo í skyrtu. Og svo.. hver veit nema ég skelli mér í leikhús klukkan tvö ! (Mín létt á því, haldiði að það sé léttleikinn á einu heimili, Jesús minn heilagur!)

Um baks

2006-05-11T14:35:00.000Z

Ég held svei mér þá að þetta verði eina færsla sumarsins. Ég vona allavega að það verði meira en svo að gera hjá mér að ég sjái mér fært að blogga fyrir þær fáu hræður sem enn slæðast hingað inn. Sem stendur er ég að vinna í fiskibúðinni, þeirri sömu og ég vann í síðasta sumar. Pabbi á bágt með að skilja hvað svona sæt og klár stelpa eins og ég sé að vilja í þessari eilífu fiskibúð alltaf hreint. Ég segi honum eftirfarandi: Þetta er góð og heiðarleg vinna. Ég fæ að baksa í stígvélum og gúmmísvuntu allan daginn, verða blaut og skítug og það er bara eitthvað svo heilsusamlegt og gott. Ég get allsstaðar annarsstaðar verið með lakkaðar neglur í hreinum fötum og engum stígvélum að pikka inn á tölvu og blaða í pappírum. Mig langar að baksa svolítið þegar mér gefst færi á því.
Baks er s.s. að vera að gera eitthvað í fötum sem mega verða skítug og maður má svitna í. Baks er að mínu mati lífsnauðsynlegt og kemur í veg fyrir firringuna sem felst í því að sitja í einu herbergi heilu dagana, talað við fullt af fólki án þess að hitta nokkurn mann og verslað hluti í gegnum internetið sem maður hefur aldrei snert, fyrir peninga sem maður á ekki.
Jæja, baksið kallar.

Þið eruð loðin! Ég er kristaltær.

2006-04-09T18:02:00.000Z

Ég er á ystu nöf, eitt skref og ég fell ofan í hyldýpi kæruleysisins; opna bjór, set FRIENDS í tækið og slekk á heilanum á mér, að eilífu. Staðan er geigvænleg. Aldrei hefur útlitið verið eins svart og það er núna. Mér finnst gaman að lifa, það er ekki vandamálið, en kannski er ég að njóta mín einum of vel. Kannski eru þessar allsnægtir sem ég bý við of mikið fyrir mig. Kannski ætti ég að slaka aðeins á lífsgæðunum. Henda einni af sængunum í rúminu mínu, fá mér götótt teppi í staðinn. Hætta að kynda ofnana, kaupa minna af mat sem mér finnst góður og fara að borða fiskibollurnar sem mamma sendi mér. Hætta að keyra bílinn minn hvert sem ég fer og labba bara. Kannski myndi ég þá fara að læra, ef ég fyndi hvað skipti virkilega máli.. Ef afkoma mín og lífsgæði yltu á því að ég byrjaði á því sem ég á að vera að gera nógu snemma til að geta gert það vel, þá myndi ég kannski gera það.
Fjúúff. Stutt fréttayfirlit (fyrir þá sem lesa þetta í von um að fá að vita meira um mitt líf):
Ég er búin að bæta á mig hálfu kílói, bara á brjóstin samt.
Ég hef ætlað að fá lánað hjól, en ekki nennt að sækja það ennþá.
Ég var með vörtu á fingri sem datt svo af. Þ.e.a.s. vartan. Sem sagt: vartan datt af, ekki fingurinn.
Aðrar æsilegar fréttir eru þessar:
Ég vaskaði tvisvar upp í gær.
Annað augað í mér er rautt og rómantískt. Það vellur úr því rómantískur gröftur.
Fleira var það ekki í bili.
Góða nótt, heimur.

Hversu oft þarf ég að útskýra...

2006-02-28T22:52:00.000Z

Það er frekar stór fluga inni á baði. Ég fór áðan á klósettið og eftir að hafa verið þar í svolítinn tíma rak ég augun í þessa frekar stóru flugu sem (úff, gæsahúð) sat á veggnum (gæsahúð) alveg hreyfingarlaus (gæsahúð) og lét eins og hún væri pollróleg þótt ég vissi að hún væri að hugsa um hvað hún gæti gert næst til að koma mér sem mest úr jafnvægi. Áður en hún gat komið ætlun sinni í verk, sem var að öllum líkindum að fljúga af stað og inn í eyrað á mér (úff, viðvarandi gæshúð, hrollur og skelfing) var ég komin fram og búin að setja manneskju í málið. Jónasína var reyndar, og er ennþá, í símanum, en sagðist ætla að gera eitthvað í málinu strax og hún væri búin. Það er á stundum sem þessum sem ég þakka Guði fyrir að búa ekki ein.

Sumum finnst flugufælni mín fyndin, öðrum fáránleg. Nú ætla ég að útskýra þetta í eitt skipti fyrir öll til að koma í veg fyrir aulahúmor og misskilning:
Mér finnst ekki í lagi að flugur séu inni í húsum því þær eiga að vera úti, það er eðlilegt og náttúrulegt ástand. Ég er ekkert sérstaklega hrædd við flugur þegar þær eru úti. Málið með það er að ég held að þær séu sjálfar svo óánægðar með að vera inni að þær verði alveg hoppandi brjálaðar og reiðar við mig, eins og ég beri ábyrgð á því að þær séu lentar í þessu veseni. Ég þoli ekki reiðilegt suðið í þeim þegar þær berja litlu búkunum sínum aftur og aftur í rúðurnar í von um að finna glufu á glugganum og komast út, þangað sem þær eiga heima. Vegna þessarar reiði sem ég skynja frá þeim í minn garð persónulega held ég að þær séu stöðugt að ráðgera að sjokkera mig á einhvern hátt sem myndi falla mér sérstaklega illa í geð, eins og að fljúga inn í eyrun á mér eða á bak við glerin í gleraugunum mínum.
Héðan af ætla ég að vona að allir séu með á nótunum og hætti að láta eins og ég hafi ekkert fyrir mér í þessu máli.

Afhjúpun !!!

2006-02-19T22:01:00.000Z

Þetta klukk-fár er alveg að líða hjá og undir lok og engum hefur svo mikið sem dottið í hug að klukka mig! Ég bjarga mér sjálf.

Hvað heitirðu? Vilborg.
Hvernig er hárið á þér á litinn? Rautt.
Ertu í skóla? Já.
Hvað finnst þér best? Diet kók.
Ertu gefin fyrir að fá þér í glas? Nei.
Í hvernig fötum ertu? Nátt.
Er ekki gaman að lifa? Jú.
Ertu ekki í stuði? Jú.

Nei nú er ég að verða of persónuleg..

Dólgsleg diplómatík

2006-02-07T17:04:00.000Z

Úlfúð í þinn garð fer vaxandi ef þú tekur ekki fast á málunum. Þú veist upp á þig sökina og þarft að vinna markvisst að lausninni. -stjörnuspá dagsins, Blaðið.

Með ummælum mínum um ástarsambönd í síðasta bloggi hefur mér tekist að særa fram bloggdólg. Dólgurinn sá hafði uppi dólgsleg ummæli um brjóstastærð mína og frjósemi. Ég átti satt að segja ekki von á slíkum viðbrögðum og hafði hugsað mér að slá þessu öllu upp í grín. Jafnvel svara á dólgslegum nótum, en með stjörnuspá eins og þessa sem ég birti hér að ofan tek ég enga áhættu. Ég bið því bloggdólginn afsökunar á því að hafa sært tilfinningar hans. Og ég bið alla þá sem ég þekki og eru í ástarsamböndum afsökunar á því að hafa talað óvarlega um sambönd. Og auðvitað bið ég alla geðsjúklinga auðmjúklega afsökunar á stingandi háðinu sem í fólst í ummælum mínum.
Það verður að viðurkennast að ég er enginn sérstakur aðdáandi ástarsambanda. En þrátt fyrir meint flöt brjóst og ófrjósemi hef ég elskað. Ég er mikill aðdáandi ástarinnar, l'amour eða The Big L eins og ég kýs að kalla ástandið. Ég elska að elska og ég elska fólk sem elskar. Ég hef staðið í ástarsamböndum með strákum, samböndin fóru öll til fjandans en ást mín í garð þeirra lifir! Það er til lag um þetta, sem er svona:

Ástin,
dúggadúggadúggadúggadúgg,
dugir að eilífu.

Annars er ég orðin leið á að vera dipló og væmin.. hvað finnst ykkur um unglinga? Er til leiðinlegra fólk?

Þessi ást..

2006-02-01T21:03:00.000Z

All you need is love.
Lúbbídúbbídú.
All you need is love.
Lúbbídúbbídú.
All you need is love, love.
love is all you need.

Einu sinni, þegar ég var góður og yndislegur unglingur, sat ég við allsnægtaborðið sem pabbi smíðaði og stóð í eldhúsinu og var í rífandi hressu skapi. Ég sönglaði lagið Blátt lítið blóm eitt er og klippti hjörtu út úr dagblaðinu. Pabbi sat gegnt mér við borðið og brosti asnalega. Svo spurði hann mig hvort ég væri skotin í strák. Ég fékk nett sjokk enda enn ekki farin að geta rætt um ástina við foreldra mína án þess að segja þeim að fökkast til að láta mig í friði ég væri sko bara ekki skotin í neinum djíses motherfokking kræst auk þess sem að það kæmi þeim ekki neitt við. Ég sagði honum að fökkast til að láta mig í friði ég væri sko bara ekki skotin í neinum djíses motherfokking kræst. Hann trúði mér ekki en ég vil bara að þessi misskilningur leiðréttist hér með. Ég var ekki skotin í neinum. Ég var bara kát !
Látið mig svo í friði með þessar spurningar um hvort ég ætli ekki að fara að ná mér kærasta, mér finnst "ástarsambönd" vera hobbý fyrir geðsjúklinga.

Annars bara hress!

Rómantíkin

2006-01-23T11:20:00.000Z

Ég tók próf á quizfarm.com um heimssýn mína.

You scored as Romanticist. Romanticism encourages society to look backwards to find our solutions. Your rationale is that things were much better a few hundred years ago so we should thus look back to those times and replace them in our modern society. You believe in a simple life and that the complexities of the modern world have turned it upside down.

Look backwords to find our solutions! Ég held ekki að fortíðin bjóði upp á neinar aðrar lausnir en að læra af mistökunum en allur slíkur lærdómur verður aðeins í lífi einstaklinga en ekki samfélaga og af því að það eru alltaf að fæðast nýjir einstaklingar sem hafa ekki gert nein mistök þá verða alltaf sömu mistökin gerð, bara með nýrri tækni.
Röksemdafærsla mín er ekki sú að allt hafi verið betra fyrir nokkur hundruð árum. Reyndar hafði fólk meira samneyti við náttúruna þá en nú en það var vegna þess að það neyddist til þess, og ég er viss um að fólki leiddist náttúran og allt sem henni viðkom, enda hefðu allar þessar tækninýjungar sem miða að því að útiloka náttúruna úr okkar daglega umhverfi ekki litið dagsins ljós annars.
Ég er ekki viss um að nútíminn í fortíðinni hafi verið einfaldari en hann er nú. Það fer reyndar allt eftir því hvernig við skilgreinum einfalt. Mér finnst líf sem er fullt af tækni sem miðar að því að hreyfa líkamann sem minnst til að "spara tíma" til að geta eytt meiri tíma í afþreyingu (horfa á sjónvarpið) einfalt. Svo einfalt að það drepur niður lífsvilja fólks á örfáum árum.
Hver einstök manneskja er alltaf jafn fersk og vitlaus sama hvernig tímarnir breytast. Við fæðumst, lifum og gerum sömu mistökin og forfeður okkar gerðu, lærum á endanum af mistökunum en erum þá komin yfir þann aldur sem vestræni heimurinn tekur mark á. Gleymum um leið að við vorum einu sinni ung og skiljum ekkert í unga fólkinu að vera með þetta vesen alltaf hreint.

Annars er ég bara hress!

Til hamingju með framtíðina, mannkyn.

2006-01-06T14:20:00.000Z

Nýtt ár. Áramót eru alltaf sérstaklega hátíðleg og dularfull að mínu mati. Ég græt alltaf heilmikið yfir fréttaannálunum. Ekki vegna innihaldi fréttana heldur af því að akkúrat þá eru langflestir landsmenn að horfa á sjónvarpið, með mér í anda. Ég finn svo sterkt fyrir því að vera partur af hópi að ég get ekki annað en grenjað úr mér augun. Óþarfa viðkvæmni segja sumir. Þess má geta að táraflóðið eykst um helming þegar skaupið byrjar. Þá hlæ ég yfirleitt manna mest til að hafa afsökun fyrir því að tárin skuli leka niður kinnarnar á mér. Annars bætti ég á táraflóðið í ár með því að fara í messu með föður mínum klukkan sex á gamlárskvöld. Yndisleg stund. Þegar kom að því að syngja "Nú árið er liðið" var ég komin með ekka og lá við yfirliði af allri þessari fegurð og samkennd með mannkyninu. Eiginlega get ég ekki lýst tilfinningum mínum almennilega, nema þá helst í kveðskapi (Ég bið lesendur mína afsökunar á því að þessa dagana þjáist ég af öfugri þágufallssýki. Hún felst í því að setja þágufallslegar endingar á sum nafnorð í lok setningar, sama hvort það á við eða ekki).

Áramót
Það er eins og allir
eigi afmæli
í dag.
Saman.

Eftir að hafa skálað í óáfengu freyðivíni (sem var reyndar ekki bara óáfengt heldur hét Æbble böbbler og var ætlað börnum) tók unggæðingurinn í mér við. Ég poppaði bjór og tjúnnaði upp í djassinum í ríkisútvarpinu, dansaði við mömmu í eldhúsinu og ákvað svo að fara í partý. Adda vinkona varð fyrir valinu og þangað skutlaði Gísli bróðir minn mér. Heima hjá Öddu voru, eins og von var til, allir helstu spámenn og nornir Eyjafjarðar samankomin. Ég var samstundis dregin inn í dularfullt eldhúspartý með kristalskúlum og tarot spilum. Þar fékk ég þær fréttir að eldri maður myndi verða elskhugi minn á árinu, ég ætti eftir að finna Guð og þroskast mikið og að skáldsögur og ljóðagerð ættu fyrir mér að liggja í framtíðinni.
Ég var í partýinu nógu lengi til að missa af miðbæjargeðveikinni, eða til átta um morguninn. Þegar ég kom heim mætti ég mömmu og pabba í dyrunum en þau voru á leiðinni með mömmu í vinnuna. Þau buðu mér góðan daginn, alltaf hress, og ég ákvað að leggja mig. Þegar ég vaknaði aftur var nýja árið komið á blússandi siglingu og lofaði góðu. Ég borðaði góðan mat og ákvað, ásamt föður mínum, að strengja það eina áramótaheit(i) að breyta ekki neinu.

Om smukke unge japaniske mennesker

2005-12-29T22:34:00.000Z

Þá veit ég það. Til að fá fólk til að kommenta þarf ég að tala um pólitík.. en ég er ekki gefin fyrir slíkt, nema í afar litlum mæli, svo að hér kemur venjuleg lesning. Þeir sem vilja tjá sig við mig um feminisma mega gjarnan halda áfram að kommenta um málið þótt að ég haldi áfram að blogga um aðra hluti.

Nú er jólafrí. Þriggja vikna langt frí. Ég hafði því miður ekki rænu á því að skipuleggja það svo að í rauninni er ég ekki búin að gera neitt af viti. Allar góðar fyrirætlanir fjúka út í vindinn þegar ég gef mér ekki ákveðna stund, tíma og rými, til að sinna þeim. Allar góðar hugmyndir fæðast og deyja bara ef ég ákveð ekki hvenær ég ætla að framkæma þær. Skyldi þetta vera eins hjá öllum? Sumir eru reyndar framtakssamari en aðrir, taka sig til og gefa hugmyndunum tíma og rými í framtíðinni til að þær drepist ekki strax. En ég er föst akkúrat núna. Föst í nútímanum. Já, það er til eitthvað sem heitir að vera fastur í nútímanum. Það er að hafa ekki nógan áhuga á framtíðinni til að viljinn í nútímanum beinist að því að koma henni í verk. Þannig verða morgundagarnir að endalausum nútíma sem vill ekkert og vonar aldrei að neitt gerist. Háfleygt? Nei.. meira svona óskiljanlegt og tímaeyðsla að lesa. Svartagallsraus. Ég er með oggulítið samviskubit yfir að eyða tíma þess sem les í þessa vitleysu.. Samt er ég pínulítið kát. Kát því bara með því að skrifa þetta rugl um nútíð og framtíð, sem hljómar skelfing þunglyndislega, verð ég rífandi hress og hlakka til alls sem á eftir að gerast.
Guð minn góður, allt í einu mundi ég eftir mynd sem ég sá einu sinni. Hún var um japanska unglinga og líf þeirra þegar diskóæðið stóð sem hæst. Með leiðinlegri myndum sem ég hef séð.

Vertu sæll, Hamilton

2005-12-25T13:50:00.000Z

Við þjáningarsystur í Kristi vorum Drottni settum þessa grein inná Herbertinn. Mig langaði samt að dreifa boðskap hennar sem víðast, svo lesið! Lesið eins og ykkar síðasti dagur sé upp runninn.

Forsætisráðherra óskaði Unni Birnu til hamingju með titilinn Miss World fyrir hönd þjóðarinnar (Man ekki til þess að hann hafi hringt í mig til að spyrja um mína skoðun.. en then again, kannski var ég full).

Það að feminstar skyldu mótmæla því að forsætisráðherra óskaði Unni Birnu til hamingju með titilinn „Ungfrú Heimur“ hefur ekkert að gera með persónuna Unni Birnu. Þeir sem hneykslast á því að feministar skyldu láta í sér heyra eru að hneykslast á því að þetta sé persónuleg móðgun við Unni Birnu. Til dæmis skrifaði Kvenréttindafélag Íslands í fjölmiðla þar sem þeir lýstu þeir yfir að þau væru stolt af Unni Birnu, hún væri fín fyrirmynd og stæði sig vel, væri jafnréttisinni og ég veit ekki hvað og helvítis hvað. Að feministar væru heldur betur að færa sig upp á skaftið með að geta ekki samglaðst henni Unni. Málið er að feminstar eru ekki að mótmæla henni sem persónu heldur titlinum sem hún ber. Konur ættu að vera á móti fegurðarsamkeppnum.

Þessar keppnir gera ekki neitt úr persónuleika, gáfum eða hæfileikum keppenda. Hvað er það að mynda gáfaða konu, lýsandi skoðunum sínum á jafnrétti og hvernig hana langar að breyta heiminum til hins betra, á bikiníi. Til hvers þarf hún að vera á bikiníi? Hver og ein einasta kona í þessari keppni var landi sínu til sóma. Falleg, gáfuð, hafði náð árangri á einhverju sviði. En af hverju þurfti að mynda hana á nærbuxunum? Gat hún ekki bara verið í gallabuxum og bol? Eða sést þá ekki nógu vel hversu gjafmild hún er, gáfuð og hvernig hún muni vera titlinum til sóma? Nei líklegast leynast þeir hæfileikar á milli brjóstanna eða innanverðu lærinu.

Feminstar voru með gjörð sinni að mótmæla fegurðarsamkeppnum, ekki persónunni Unni Birnu, sem er eflaust hin yndislegasta stúlka. Fegurðarsamkeppnir sökka bara svo helvíti mikið. Keppni þar sem að dæmt var um fegurð. Hvað er fegurð? Er fólkið sem er í dómnefnd í svona keppnum með próf í alþjóðlegum fegurðarfræðum?

Það er fólk á Íslandi sem er að keppa í ýmsu öðru en fegurðarsamkeppnum. Til dæmis skákkeppnum eða botsja. Ekki höfum við heyrt forsætisráðherra óska þeim til hamingju fyrir hönd þjóðarinnar. Á ekki eitt yfir alla að ganga?

Sumir gætu sagt að það sé órökrétt hjá okkur að líkja þessu saman þar sem að það felist svo mikil auglýsing fyrir þjóðina í þessum titli. En hver man hver Miss World var seinasta ár? Og hversu miklu nær eruð þið um þjóð þeirrar manneskju?

Svo var líka einn góður punktur sem við lásum einhversstaðar: Ef forsætisráðherra myndi óska Liverpool til hamingju með heimsmeistaratitilinn í nafni þjóðarinnar, yrðu eflaust margir ósáttir því að það halda ekki allir með Liverpool.

Okkur er svosem skítsama því að við fylgjumst ekki með knattspyrnu. Alveg eins og þið sem “fylgist” ekki með feminisma. En þeir sem láta sig knattspyrnu einhverju varða myndu vilja hafa eitthvað um málið að segja. Að sama skapi eru flestir feministar á móti fegurðarsamkeppnum þar sem þær gera út á staðlaða fegurðarímynd fólks umfram aðra kosti sem það kann að hafa. Eru það ekki réttindi þeirra sem ekki “halda með” fegurðarsamkeppnum að fá að mótmæla því að þeirra nafn sé skrifað undir heillaóskir til þess sem þeir eru að mótmæla?

Vilborg og Magga

Jólin láta ekki bíða eftir sér, en áramótunum hefur verið seinkað um sekúndu

2005-12-25T12:54:00.000Z

Nú eru jólin komin eina ferðina enn. Mikið er það ágætt. Ég er stödd á heimili foreldra minna á Akureyri. Ég var búin að hlakka þessi ósköp til að komast heim í jólafrí til að slaka á og búa mig undir æsilega næstu önn. En því miður hafa draugar, ásamt Jónínu systur minni, sest að í gamla herberginu mínu svo ég get ekki sofið þar heldur verð að kúldrast inni í stofu.. í sófanum.. sem er ekkert spes. Annað sem veldur mér áhyggjum og kvíða og er síst til þess fallið að ég slaki á er að hér morar allt í pínulitlum flugum sem enginn sér nema ég. Ég er búin að sitja með bakið í vegg og húfu á hausnum og veifa frá mér ósýnilegurm flugum síðan ég kom. Mamma lítur af og til á mig og klappar og kinkar kolli í viðurkenningarskyni, ég held að hún haldi að þetta sé einhver gjörningur hjá mér, enda trúir hún ekki á ósýnilegar flugur og hefur aldrei gert. Auk þess sem að hún túlkar allt sem ég geri sem list eftir að ég byrjaði í Listaháskólanum.
Það fór annars eins og mig grunaði eftir síðasta blogg. Ritgerðin sem ég hafði skrifað um nóttina var ó....... Í íslensku er "ó" yfirleitt neikvætt forskeyti á lýsingarorðum. Þó eru til orð sem eru neikvæð í eiginlegri merkingu en geta haft jákvæða merkingu í framburði, eins og "ótrúleg" og "óstjórnlega". Hvort túlka megi þessi orð sem jákvæð eða neikvæð ræðst þó yfirleitt á því sem á eftir þeim kemur.
Annars er þetta ljúft og gott líf.
Gleðileg jól allir mínir vinir og fjandmenn! Gleðileg jól!

Leffíng viþ Jesös

2005-12-13T03:25:00.000Z

Ég var búin að segjast ætla vaka í alla nótt og klára ritgerðina sem ég á að skila á morgun. Mér skilst að annað hvort hafi ég frest til klukkan fjögur eða til miðnættis. Skiptir ekki máli þannig séð, ritgerðin er nánast tilbúin svo frestur til fjögur á morgun dugar fínt. Vegna þess hversu vel mér miðar ætla ég að beila á loforði mínu til sjálfrar mín um að vaka alla nóttina til að geta klárað ritgerðina fyrir átta í fyrramálið og skila henni þá. Ég er orðin óhemju þreytt. Mér finnst allt sem ég skrifa vera brjálæðislega fyndið sem er öruggt merki um greindarskort vegna svefnleysis. Þess má geta að umfjöllunarefni ritgerðarinnar er munurinn á messum (í kirkjum, já) og leiksýningum. Ekkert leiðinlegt í sjálfu sér, en alveg örugglega ekki fyndið.

The best reason to own a mouth!

2005-12-09T16:53:00.000Z

Jibbí. Þá er ég komin í JÓLAFRÍ! Á reyndar eftir að skrifa tvær ritgerðir og mæta í eitt próf, en það er ekkert. Reyndar held ég að ég eigi eftir að sakna samnemenda minna og kennara svolítið. Ég er farin að venjast hressleika þeirra. En ég hitti þau fljótt aftur. Auk þess sem ég fæ tækifæri til að vera með yndislegustu fjölskyldu í heimi (minni) um jólin!
Í morgun frumsýndum við verkið okkar NOMAYO í skólanum. Það vakti lukku. Þetta var voða skemmtilegt. Voða listó allt saman. Fimm manneskjur í herbergi sem klætt hafði verið að innan með svörtum ruslapokum, dans og söngur og mikið majones. Tekið skal fram að það var ég sem útvegaði 20 lítra af ókeypis majonesi, enda hef ég víðtæk sambönd í majonesheiminum. Ég er búin að læra ýmislegt í vikunni:
- það er auðvelt að útvega majones
- ég er sjarmerandi þegar ég er útötuð í majonesi
- það er gott að baða sig upp úr majonesi
- majones er fallegt
- majones er gott fyrir húðina
Svo segir fólk að maður læri ekki neitt í leiklistarskóla.. Í rannsóknarvinnu fyrir verkefnið fundum við meðal annars þessa heimasíðu: http://world-of-mayo.com/ Hún ætti að fá einhverskonar verðlaun.

Taka pjásu?

2005-12-06T23:03:00.000Z

Hahaha. Nú er kátt á hjalla hjá okkur lesbíunum á Vesturgötunni. Við sitjum hérna tvær við eldhúsborðið, löngu búnar að gefast upp á lærdómi og stressi og bjór kominn í spilið. Fyndið hvað allt sem maður gerir í próftíð verður þrungið tilgangi og merkingu. Mér finnst t.d. alltaf brennandi nauðsynlegt að þrífa íbúðina hátt og lágt þegar mikið álag er í skólanum. Svo geri ég lista yfir allt sem ég þarf að gera áður en ég dey, fer í löng heit böð, fæ mér bjór (N.B. án þess að detta almennilega í það, sérstakt..), tek kaupæði í Kringlunni, skoða ALLT á internetinu sem ég hef ENGANN áhuga á, leik mér í snjónum, legg metnað minn í allt sem ég kasta til hendinni við annars; eins og að búa til heimsins bestu samloku! Hella upp á heimsins besta kaffi! Brjóta handklæðin saman eins og mamma gerir það!
Hei, verð að kötta þetta sjort, Fanney fann eitthvað fyndið á dýraland.is...

Penis enlargement

2005-12-02T19:40:00.000Z

Þá er kominn föstudagur! Sumir kalla föstudaga "flöskudaga", en það eru bara fyllibyttur. Verð þó að játa að ég myndi gjarnan vilja hafa eins og eina vodkaflösku innan seilingar, ef mér skyldi fara að leiðast.. Ef það er eitthvað sem ég þoli ekki þá eru það illa skipulagðar helgar. Illa skipulagður frítími endar alltaf með öðru hvoru: fylleríi eða endalausum helvítis leiðindum. Nú kynnu sumir að halda að ég kunni bara ekki að slaka á en það er misskilningur. Ég slaka stundum veeeel á, sérstaklega þegar ég á að vera að læra.

Útvarpsflipparar

2005-11-29T08:17:00.000Z

Ég elska fólkið sem hringir í útvarpið og svarar spurningum útvarpsmannsin þegar engin verðlaun eru í boði. Sérstaklega þegar maðurinn í útvarpinu segir eitthvað í líkingu við: "hvað finnst ykkur kæru hlustendur, eru færri rjúpur á ferli nú en í fyrra?" Og fólk hringir inn: "Jú, mér finnst þær færri". Og útvarpsmaðurinn þakkar pent fyrir svarið, skellir á og segir svo: "Við skulum sjá hvað næsti hefur að segja um málið". Hehe, þvílíkir flipparar. Mín kenning er sú að það séu bara svona 10 manns á landinu sem hringja alltaf. Ég hefi hugsað mér að bætast í þennan hóp. Skyldu þeir vera með árshátíð?

Nur fur dich

2005-11-24T21:48:00.000Z

Hei alter Freund.
Ich bin seeeeeeeeeeeeehr begeistert dass du mich hier gefunden hast. Mein deutsch ist leider schlecter geworden.. ich hoffe dass du mich trotzdem verstehst..
Nachricten (was heisst 'Nachteilen'?) von meinem Leben: Ich bin 23 Jahre alt geworden. Ich studiere ----- (weiss nicht was es auf Deutsch heisst) um eine Direkterin zu bekommen (Ich weiss nicht ob "Direkterin" ein Wort ist, es soll aber 'theatre director' heissen) und ich wohne in Reykjavík mit meiner Freundin Jónasína. Meine Altern leben noch.. auch die andere in der Familie.
Sondern... sagt Mann sondern? Es tut mir so leid dass ich kaum mehr deutsch spreche. Du musst mir es wieder beibringen!

Und wie geht's dir?

We are so lame!

2005-11-23T21:07:00.000Z

Ó ég er svo hjartanlega sammála honum Hauki Má Helgasyni sem skrifar um mislæg gatnamót í Fréttablaðið í dag. Leyfist mér að gerast svo djörf að skrifa upp heila málsgrein eftir honum sem mér fannst svo fyndin:
"5. Mislæg gatnamót eru manndómsvígsla, þar duga menn eða hika, tapa og drepast. Sá sem ekki tekur rétta hægribeygju á leið sinni til vinstri veit ekki fyrr en hann er lentur í Mosfellsbæ. Sú saga er raunar sögð að láti maður kylfu ráða kasti og gæti ekki að því hvar og hvenær maður beygi á gatnamótum borgarinnar endi maður undantekningarlaust á bílastæðinu við Smáralind".
Its fönní bíkos its trú! :D
Reyndar fannst mér þessi grein svo mikil snilld að ég var hissa á því að hún væri ekki eftir mig!

West is the new East

2005-11-09T23:32:00.000Z

Some kind of a God

2005-11-08T08:00:00.000Z

Guð er úti um allt! Hann er í öllu og öllum, sérstaklega í Fiffa vini mínum þó. Um daginn bað ég hann að laga tölvuna mína fyrir mig, hann hundsaði beiðni mína, að ég hélt, en síðan þá hefur verið í lagi með hana. Hann hefur greinilega lagað hana með hugaraflinu einu saman.
Annars held ég að ég fari bara að koma mér í skólann hvað á hverju. Klukkan er 8 að morgni, kaffið hefur runnið ljúflega niður, sömuleiðis Cheeriósið sem ég eldaði af stakri snilld handa mér í morgunmat. Takk fyrir mig Vilborg. Já verði þér að góðu Vilborg mín, farðu svo endilega að drífa þig norður í heimsókn. Já ætli það verði nokkuð fyrr en um jólin. Ojæja, það er stutt í blessuð jólin.
Jæja já.. er maður svona á morgnana.

Jonasine, you are fine.

2005-11-04T18:16:00.000Z

Hah, ég er ein heima í fyrsta skiptið í örugglega þrjá mánuði. Gísli, minn kæri bróðir, er farinn aftur norður yfir heiðar til að sinna spúsu sinni og barni og Jónasína kærastan mín.. tjah, ég veit ekki hvar hún er. En verið getur að hún hafi lent í hræðilegu slysi og sé dáin. Vonandi ekki samt.
Klukkan er rúmlega sex og ég var að koma heim úr skólanum. Ég hef átt mjög pródúktíva daga undanfarið og á það alveg skilið að fara á fyllerí. En ég hef ákveðið að gera það ekki samt. Ég hef nefnilega heyrt ávæning af því að áfengi sé vont fyrir sálarlífið og ég fíla ekki lélegt sálarlíf, það er ekkert fyrir mig.
Annars er ekkert sérstaklega fyndið búið að gerast hjá mér sem mig langar til að ræða sérstaklega á þessari blogglufsu. Jú! Mig dreymdi þýska kærastann minn síðustu nótt og ég er að hugsa um að byrja með honum aftur, eru ekki allir bara sáttir við það?

Spilling!

2005-10-25T23:42:00.000Z

Í morgun fannst mér lífið vera grátt og ömurlegt. Ég ákvað samt að fara á fætur, en datt ekki eitt augnablik í hug að þessi dagur gæti gert eitthvað fyrir mig, ég væri ekkert hress og þannig yrði það bara þennan daginn. Um leið og ég mætti í skólann tóku brosandi samnemendur mínir við mér, alltaf jafn rífandi hress og óþolandi skemmtileg. Það léttist aðeins á mér brúnin, en ég var samt staðráðin í að láta ekki glaðværð þeirra spilla fyrir mér ógleðinni. Í fyrsta tíma dagsins fengum við verkefni í hendur sem var svo skemmtilegt að ég gleymdi mér smá, brosti pínu og hló svolítið. Í hádeginu ákvað ég að gera það sem ég gerði ekki í gær og leið pínu vel með það, þótt ég reyndi að láta eins og ekkert væri. Eftir skólann þurfti ég að hlaupa heim, þar sem bíllinn minn beið, og skutlast á honum í vinnuna. Ég var búin að mikla það heil ósköp fyrir mér að þurfa að flýta mér svona, en svo var það ekkert mál. Óþolandi hressandi jafnvel.
Já gott fólk. Svona spillast stundum vondu dagarnir.

Ég Ég ÉG

2005-10-20T21:18:00.000Z

Ok, tek þetta á stikkorðum bara.
- Ég er byrjuð að vinna í fiskbúðinni blessaðri með skólanum, ekki í breiðholtinu heldur í vesturbænum eða þarna Seltjarnarnesinu.
- Við FF nemar erum búin að busa okkur sjálf, það var á þriðjudaginn síðasta. Ég vil ekki segja mikið frá því nema að ég rétt svo tapaði keppninni um að verða fyllst/fyllstur allra. Var samt líklegust framan af til að vinna en bekkjarbróðir minn tók þetta á lokasprettinum, dró upp fleyg af Jagermeister þegar ég var búin með vínið mitt, kláraði hann og drapst, helvítið á honum.
- Ég er að fara að keyra ljósin á sýningu er nefnist "Gestur - síðasta máltíðin" og er sýnd í Iðnó. Minn kæri vinur Fiffi typpalingur er að lýsa hana og kenna mér í leiðinni, mun ég og vera ákaflega þakklát og glöð yfir að hann skuli vera svona fús til að hafa mig hangandi aftan í sér alla daga. Alveg hreint ljómandi glöð.
- Ég fór norður til Akureyrar síðustu helgi. Magga vinkona bætti mér upp fylleríisskortinn með því að troða í mig súkkulaði. Ég held ég hafi aldrei áður verið í jafn mikilli vímu um mína ævi.

En nóg um mig. Hvernig hafið þið það? Í alvörunni?

Æm not a görl.. what em æ!?

2005-10-01T10:56:00.000Z

Jæja chicks and brods. Nú kemur það. Ég er sit hérna s.s. við eldhúsborðið á laugardagsmorgni, aldrei þessu vant ekki þunn, nýbúin að skella í mig þessu eðalkaffi. Ég væri að lesa blöðin ef þau hefðu borist mér í morgun en þau bárust mér ekki. Það eina sem beið mín í póstkassanum var sjóðandi heitt tilboð frá Nóatúni. Ég er búin að lesa það fram og til baka og kann það orðið utan að. Alveg skelfilegt að hafa ekkert léttmeti að lesa á morgnana sem maður getur hlegið að.
Mamma og pabbi og Andrea og Soffía eru að fara að koma í heimsókn seinna í dag, það gleður mig ósegjanlega mikið. Ósegjanlega, segjanlega ó, lega ó segjan, segjan ó lega.
Annars er allt gott að frétta, ég er ennþá mesti lúserinn í msn-heiminum (samkvæmt gallup-könnun sem gerð er reglulega) en það stendur allt til bóta því ég veit að allir sem ég þekki, líka þeir sem ég þekki ekki eru u.þ.b. að fara að adda mér á listann sinn! Víjú víjú! villa82@hotmail.com (ég er ekki desperat, eins og sumir gætu haldið, heldur bara svona rífandi hress).
Jæja, nú ætla ég að reyna að læra svolítið áður en ég fer í Kringluna og kaupi mér stígvél fyrir veturinn.
Verið þið Blessuð og Sæl og megi Guð og Jesús vera með ykkur í dag og alla aðra daga.
Tsjá tjsikkas mamas.

What's wrong with mister B?

2005-09-26T22:25:00.000Z

Ég bara spyr?! Hvað er að þessu blogger.com?

Barátta milli góðs og ills (nammið og heilsan)

2005-09-07T15:59:00.000Z

Ég er byrjuð í skólanum! Ein og hálf vika liðin og mér líst alltaf betur og betur á þetta þótt ég hafi verið með örlítið kalda fætur fyrst (enskusletta; "cold feet"; að hafa verið stressuð og óviss um að ég væri að gera rétta hlutinn). Svo skemmtilega vildi til að í þessari viku erum við búin að vera að vinna við markmiðasetningu, mjög náin og persónuleg vinna, og ég komst að því að ég var langt frá því að vera ein með kalda fætur. Í rauninni er þessi vika bara búin að vera einskonar hópmeðferð og sjálfsstyrking sem er akkúrat sem ég þurfti á að halda. Þvílík stjórnlaus lukka þar á ferð.
Markmið vikunnar: passa mig á tyrkisk pepper og dæet kóki. Of mikið leiðir bara af sér löngun í meira og meira og meira.
Jæja, ég ætla að taka mig til fyrir frænkukvöld í Perlunni.
Verið þið blessuð og sæl.
Ég elska ykkur öll vanvittighedsen mikið.

Akureyrarlíkvaka

2005-08-27T23:04:00.000Z

Ég er stödd á Akureyri. Er í þessum töluðu orðum að drekka örlítinn bjór og örlítinn jagermeister. Er að horfa á Contender með öðru auganu, það er víst einhverskonar maraþon í gangi. Fönn fönn fönn. Ég er heima hjá hjónunum. Þau eru eitthvað hálf subbuleg. Ég veit ekki af hverju.. Oh well.
Have fönn tonight jo'll.
Ég er farin niður í bæ að menningast.

Life is a partý

2005-08-17T18:09:00.000Z

Ókei, nú verð ég að blogga og blogga hratt. Tölvan mín er nefninlega með einhverja stæla. Af og til detta géin og háin út og kommurnar yfir stöfunum. En núna er þetta ókei. Veit samt ekkert hvað ég ætlaði að segja.. Jú, einn félagi enn er kominn í ruglið. Tékkið á www.blog.central.is/dyngjan. Sunna vinkona, Sunna stóra eins og ég kýs að kalla hana. Ekki af því að hún er stór heldur af því að hún er stærri en hin Sunnan í lífi mínu. Sú Sunna, Sunna Mekkín, verður 2 ára í næstu viku. Megi hún lengi lifa og vel:)
Verum hress. Ekki samt drepast úr hressleika. Hver man ekki eftir laginu með Hemma Gunn; eru ekki allir í stuði, er ekki gleðin við völd, eru ekki allir í stuði einmitt í kvöld... Hemmi Gunn er einmitt maður sem er við það að drepast úr hressleika. Gott ef hann dó ekki einu sinni smá.. Hér verður stuð næstu helgi. Menningarnótt og allt verður vitlaust! Partý aldarinnar verður haldið heima hjá mér og þið eruð öll boðin. ójá.

Ég er eins og ég er...

2005-08-06T19:00:00.000Z

Ég samdi texta í tilefni af Gay Pride. Hann er svona:

Jesus loves all
I was walking one day and a driver hit me
I thought I would die, cauze I lost my bling-bling
Down came Jesus from his heavenly sky
n he said Vilborg, you so hip n fly!
I said; Jesus why you talking that way?
n he said; honey it's because I'm gay
it's because I'm gay
it's because I'm gay (fading)

Nú bíð ég bara spennt eftir því að Reynir Albert typpalingur og hommi með meiru semji lag við hann!

Hvers lax er þetta?!

2005-07-22T23:05:00.000Z

Langur tími liðinn frá því ég bloggaði síðast maður! Einn dyggur aðdáandi er búinn að kvarta og ég get bara ekki gert fólki það lengur að uppfæra ekki bloggið. Allavega! Ég er alveg að finna mig í nýju sumarvinnunni. Sérstaklega í roðflettingunum. Ég hefði ekki haldið að ég væri svona hæfileikarík á því sviði en annað hefur komið í ljós. Núna stend ég á bakvið allan daginn, veð ýsuflök upp að hnjám og roðfletti og roðfletti.. Færni mín með roðflettihnífinn kom þó ekki í veg fyrir að ég skæri framan af þumli um daginn. Það gerðist þannig að ég var að roðfletta á fullu, með hnífinn í annarri og flakið í hinni þegar ég finn allt í einu að ég er ekki að skera í fiskinn heldur í sjálfa mig. Shippohoj hugsaði ég, nú hef ég heldur betur komið mér í hann krappann. Leit niður en sá ekkert blóð. En í því að ég ætla að fara að rannsaka þetta nánar byrjar bara að blæða á fullu. Ég, verandi nagli og sjómaður, bölvaði bara smá, skellti svo utan um þetta skítugri tusku og hélt svo áfram að roðfletta. Fannst einhvernveginn eins og skro myndi hæfa þessu tilefni vel, en átti því miður ekkert slíkt.
Fyrir utan þetta smávægilega óhapp hefur verið gott og gaman í vinnunni. Mér semur vel við fiskana og þeim finnst ekkert um mig, enda dauðir. Það eina sem skyggir á hamingju okkar (mína og fiskanna) eru flugurnar. Ég hef staðið í stórfelldum fjöldamorðum á flugum, eitra fyrir þeim hægri vinstri og horfi á þær engjast af kvölum áður en þær deyja. Sálin í mér verður svartari og svartari með hverri flugu sem ég drep og ég sef varla á nóttunni því ég held að þær hyggi á hefndir. Ég held ég sé skyggn því ég sé framliðnar flugur í hverju horni. Reyndar getur verið að ég sé að ímynda mér, en það er ólíklegt.. Ég vona bara að þær séu í himnaríki núna, svona flugnahimnaríki sem allt er fullt af dauðum fiski og einhverju rusli. Þær elska svoleiðis.
Annars langar mig að óska Jónínu systur minni til hamingju með afmælið í dag! Hún er 29 ára, lítur út eins og 22 og líður eins og hún sé 16! Ég átti líka afmæli í fyrridag! Orðin 23, lít út eins og 35 og líður eins og gamalli konu.
Jæja. Jesús elskar alla.
Lots of love from me to.

Lots of love!

REEEIF Í FÓTINN!

2005-06-26T14:53:00.000Z

Það er stuð á mér í dag. Ég fór út á lífið í gær með Ásu vinkonu og Kristínu vinkonu hennar. Þær voru í bleyti og ég var þurr á bíl. Ég lenti nú samt í sætri löggu sem lét mig blása í hvítt rör. Hann bað mig um leyfa sér að sjá ökuskírteinið mitt. Ég reif upp veskið, alveg að drepast úr stressi (hef sko aldrei verið stoppuð af löggunni áður og fannst eins ég yrði að láta eins og ég væri edrú þótt ég væri það sko geðveikt) og lét hann hafa debet kortið í misgáningi. Hann leit á mig með "ertu ekki að djóka í mér fyllibyttan þín" fyrirlitningarsvip og sagði svo, mjög þurr á manninn: "við tökum ekki við mútum". Ása reyndi að bjarga því sem bjargað varð með því að flagga brjóstunum eins og hún gat framan í hann. Á meðan sat Kristín aftur í og hló eins og vitleysingur. Ég baðst afsökunar á ruglinu og lét hann hafa ökuskírteinið sem var einhverra hluta vegna löðrandi í gamalli hamborgarasósu. Hann skoðaði það, lét mig svo blása. Ég beið eftir niðurstöðunum með hnút í maganum því í matarboði hjá Hildi frænku og Óskari fyrr um kvöldið hafði ég þegið hálft glas af bollu til að falla betur inn í hópinn (helvítis hópþrýstingur). Á meðan við biðum eftir niðurstöðunum sagði löggan sagði mér að þótt að ég fengi mér bara einn bjór þá gæti það mælst, ég þyrfti að passa mig á því. Ég var næstum því farin að gráta og biðjast afsökunar á því að vera að flækjast um í umferðinni með hálft bolluglas í blóðinu, þegar hann þakkaði mér bara pent fyrir og bað mig vel að lifa. Hjúkket.
Annars var ég að skoða álitlega íbúð á Vesturgötu. Vona að við fáum hana. Ætla sko að leigja með Jónasínu vinkonu næsta vetur. Hún er æði. Íbúðin sko. Jónasína líka náttúrulega. Sérstaklega æðisleg því hún leyfir mér að vera hjá sér í herberginu sem hún er að leigja. Takk takk takk takk fyrir það elsku Jónasína mín, þú ert best, rspct. Mér fannst ég samt ekki koma nógu vel fyrir, var eitthvað nývöknuð og rám eins og fyllibytta. Mig langaði helst að segja konunni að ég hefði ekki verið á fylleríi kvöldið áður en fannst hálf bjánalegt að nefna það upp úr þurru svo ég sleppti því. Við skulum því öll biðja Guð og Jesús um að hjálpa okkur. Allir á hnén að biðja. Eða ef þið trúið ekki á guð, þá senda bara jákvæða strauma út í alheiminn. Hugsa jákvætt. Ef þið trúið á djöfulinn þá skuluð þið slátra geit. Takk, ég veit ég get treyst á ykkur.

Sweet home Alabama

2005-06-17T18:55:00.000Z

Enn og aftur á Akureyri. Ég fór samt suður í millitíðinni á Iron Maiden tónleika. Eða Nevolution tónleika öllu heldur. Ég fékk ekki að sjá Bruce enda var hann bara frammi að fróa sér allan tímann. Mér var svosum sama, ég fékk að sjá þarna gítarleikarann í Nevolution. Hann er fáránlega heitur og ég hef farið í sleik við hann. Ég réði mig líka í vinnu. Svona breytist lífið hratt stundum. Fyrir viku síðan var ég atvinnulaus og lifði sníkilslífi á skattborgurum þessa lands, nú er ég orðin virðulegur fisksali í Breiðholtinu!
Ég lenti í skemmtilegum strætóbílstjóra um daginn. Ég var ein í vagninum og hann var stopp á rauðu ljósi. Þá heyri ég bílstjórann segja stundarhátt: "Heyrðu, eigum við ekki bara að gefa skít í þetta og keyra upp í Þingvallasveit?" ég var svolítið hissa á þessari uppástungu en kallaði samt á móti: "jújú, ég er til!" og var hin hressasta. Þá var maðurinn ekkert að tala við mig heldur í símann eða einhvern fjandann. Mér leið svolítið kjánalega í smá stund. En svo kallaði hann á mig og bað mig um að gefa sér álit á vagninum, hvort hann rynni ekki mjúklega og hvernig væri að sitja þarna aftur í og svona. Ég gaf honum greinargóða skýrslu og svo bárust umræðurnar um víðan völl. Hann sagði mér að hann hefði þjónað Bakkusi í 41 ár en hefði fyrir eitthvað kraftaverk öðlast nýtt líf, var edrú og átti 2 ára gamla dóttur og konu sem var 37 árum yngri en hann og bráðum 5 ára starfsafmæli hjá Strætó. Mér fannst virkilega gaman að tala við hann. Það gladdi mig að heyra að jafnvel þó að fólk hafi klúðrað lífi sínu rækilega í fjölda mörg ár eigi það samt alltaf von um betra líf. Hann sagði, eins og Stella Löwe, að vandamálin væru til að leysa þau. Það þýddi ekkert að vera með hausinn fastan í vandamálunum heldur væri betra að einblína á lausnirnar.
Ég er búin að eignast bíl. Hann er grænn. Ég held að hann hafi tilfinningar og þessvegna ætla ég að koma fram við hann eins og vini mína. Treat him with respect.

Sweet home Akureyri

2005-06-01T20:42:00.000Z

Nú er ég bara stödd á Akureyri. Kom hingað til að mæta á fund.. viðskiptafund.. Það var skemmtilegt! Ég, Magga og Reynir og Sunna Mekkín komum hingað á mánudaginn og ætlum ekki heim fyrr en næsta mánudag! Heil vika í höfuðstað Norðursins. Geðveikt yndislegt allt saman.
Það sem er helst að frétta er að ég fékk viðurkenningu fyrir listaverk sem ég sendi á svona listaverkasamkeppni í tilefni afmælis Leonardo Da Vinci stofnunarinnar hér á landi. Tvær yndislegar bækur, How to think like Leonardo Da Vinci: Seven Steps to Genius Everyday og svo bók sem heitir eitthvað The Real Truth Behind the Da Vinci Code eða eitthvað svoleiðis. Ég er á fullu að lesa fyrri bókina og býst við að vera orðin fullnuminn snillingur í enda sumars.
Ég fór á einhverskonar nýliðafund í Listaháskólanum um daginn. Það var mjög gaman að sjá framan í fólkið sem verður memmér í þessu öllu saman. Ég hlakka til að kynnast þeim betur!
Annars er málið bara að vera nógu helvíti róleg á því, finna mér íbúð fyrir veturinn og reyna svo að vera almennileg!

..

2005-05-21T14:21:00.000Z

Við skulum ekki blekkja okkur neitt. Þetta er ekki sérlega persónulegt blogg. Eitt brennur þó sérstaklega á mér þessa dagana og mig langar að segja ykkur öllum að lífið er fullt af óvæntum uppákomum. Ég veit að ég get reynt að lifa því betur og líklega á það við um okkur öll. Ég elska ykkur öll frá innstu rótum hjarta míns og ég vona að þið haldið ekki að ég sé að tala í kaldhæðni hérna því mér hefur aldrei verið meiri alvara í lífinu.

Listaháskólapía

2005-05-14T16:03:00.000Z

Ég komst inn í Listaháskólann!!! sjibbí. Jesús, Jesús, Jesús.

Allt að verða vitlaust hérna í Reykjavíkurborg

2005-05-09T14:03:00.000Z

Ég er hérna stödd á Borgarbókasafninu í Gerðubergi, gjörsamlega að pissa á mig for multiple reasons. Fyrst af öllu er ég náttúrulega að pissa á mig af spenningi yfir því að Nevolution snillingarnir séu að fara að hita upp fyrir Iron Maiden í júní. Svo er ég líka að pissa á mig af spenningi yfir því að fá niðurstöðurnar úr Listaháskólanum, en þær berast á morgunn eða hinn. Svo er ég að pissa á mig af gleði yfir því að vera að fara út að borða með Jónasínu og Kötu í kvöld í tilefni afmælisins hennar Jónasínu. Svo er ég bara að pissa á mig af því að ég gleymdi að pissa áður en ég fór út í klukkutíma göngutúr sem endaði hérna, í hellihressandirigningu.
Ég er s.s. búin í öllum prófum og inntökuprófum og er bara algjörlega í reiðuleysi hérna í Reykjavík, samt bara jákvæðu reiðuleysi. Mmmm, yndislegu frelsi hér. Ég veit ekkert hvort ég kemst inn eða ekki í Listaháskólann en ég hallast frekar að því að ég komist ekki inn. Ég held að ég fái neitunarbréf á þriðjudaginn. Bréf sem segir mér að hundskast heim til mín og helst úr landi bara. En við sjáum til..
Eiginlega finnst mér kvíðvænlegra að fá já-svar því þá þarf ég að fara að leita mér að íbúð og tekjulindum og flytja alvarlega að heiman næstu 3 árin. Ég veit ekki hvort ég meika það að vera ekki hjá elsku foreldrum mínum og Möggu, Sunnu og Reyni og Gísla, Soffíu og Andreu Rós og Gústa og Ásu og öllu þessu yndislega fólki á Akureyri. Þar er allt svo auðvelt og yndislegt. Maður bara vaknar á morgnana og það er alltaf einhver heima til að tala við. Alltaf matur í ísskápnum. Alltaf hreinn þvottur úti um allt. Alltaf yndislegt og aldrei leiðinlegt.
Hérna í Reykjavík á ég nú samt systkini sem kominn er tími til að ég rækti sambandið við. Auðvitað hef ég hér Dísu mína og Frissa, Sædísi og litla skott og Jónínu mína (með hléum þó) og það verður frábært að fá að vera heimalningur hjá þeim næstu þrjú árin. En hér er einhvernveginn erfiðara að gera allt. Lengra á milli staða, fólk að deyja í umferðinni á hverjum degi og maður bíður bara eftir því að drepast sjálfur úr stressi yfir því að komast kannski ekki á milli staða klakklaust.. ætli ég sé ekki að mikla þetta fyrir mér eins og allt þessa dagana. Ég held ég ætti bara að fara að koma mér heim í sturu, fara svo í Smáralindina með Dísu og svo út að borða með afmælisbarninu í kvöld.
TIL HAMINGJU MEÐ AFMÆLIÐ JÓNASÍNA FANNEY. Þú ert flottasta og skemmtilegasta stelpan í bænum:) Og ég er viss um að Guð gefur þér gæfu og gleði í afmælisgjöf, sem endist í a.m.k. ár! (og nei ég er ekki væmin og asnaleg, bara raunsæ og skynsöm)
Veriði blessuð og sæl.

fokking blokkflautusnillingur

2005-04-30T12:12:00.000Z

Nonno nonno. Þá er maður bara kominn með linkasíðu eins og allt annað normalt fólk! Eiginlega lýkur hérna tímabili í mínu lífi sem allra mesti lúser í bloggheiminum... eða nei annars, ég gerði þetta nú ekki sjálf, þannig að ég held titlinum! Vuhú!
Ég er að fara suður í ódisjónir eftir þrjá daga. Eitt af því sem ég á að gera er fimm mínútna gjörningur um sjálfa mig. Ég á nú eftir að fara létt með það, enda er mér ekkert tamara en að tala um sjálfa mig eða fjalla um mig á annan hátt.
Magga vinkona vill endilega vera með í að undirbúa gjörninginn. Hún sagði bara þegar ég sagði henni frá þessu: "jájá, þetta verður pís of keik. Þú gengur bara um sviðið og segir: "ekkó...ekkó..ekkó.." og svo pírirðu augun og segir myrkum rómi: "heimur versnandi fer"". Mér láðist að spyrja hana hvernig þetta tengdist minni persónu því ég hló svo mikið. Þetta er svo mikil snilld hjá henni að ég er að hugsa um að gera þetta. Bara þetta í fimm mínútur.
Annars bjó ég til snilldarlega flott listaverk í gær. Alveg hreint ógeðslega snilldarlegt. Segi ekkert meira um það því ég veit að það eru allra handa pervertar þarna úti sem vilja ólmir stela hugmyndunum mínum.
Það rifjaðist upp fyrir mér um daginn að ég hef óvenjulega hæfileika til að spila á blokkflautu. Ég var næstum því búin að gleyma því. En ég fór og fann flautuna mína og er búin að vera að flauta hérna í gríð og erg síðan, og ég sver það. Ég hef einhverja undarlega hæfileika. Ég get spila hvaða lag sem er í heiminum á þessa flautu! Og þið sem haldið að það að sé ekkert mál að spila á blokkflautu skuluð bara prófa. Já. Prófiði bara að spila þarna Pókahontas lagið! Það er sko ekki á allra færi.
Að lokum vil ég koma því á framfæri að Ása vinkona mín er geðveikt mjó og sæt. Og brún! En ekki láta ykkur dreyma um að hún sé á lausu, hún er með mér.

„Maður röflar ekki í Jesú“

2005-04-23T12:53:00.000Z

Jesús er besta vinkona mín. Og fyrir þau ykkar sem finnst ég vera að fara yfirum í þessu Jesú tali, þá er ég aldrei þessu vant að segja sannleikann. Magga er Jesús, og Jesús er Magga og það er ekki bara ég sem held því fram, heldur hefur fólk útí bæ haft orð á þessu. Enda kominn tími til, ég hef vitað þetta árum saman!
Ég er að borða nammi og saltstangir og ídýfu, svona diet Vogaídýfu með kryddblöndu. Ég get borðað endalaust af henni. Ég ELSKA hana. Reyndar elska ég ídýfur yfir höfuð. Eða bara sósur yfir höfuð. Sósur eru svo mikil snilld. Maður er kannski að fara að svæla í sig einhverju hollu, brauði með grænmeti eða einhverju, og finnst það ekkert spes. Þá man maður eftir pítusósunni, skellir henni á og er allt í einu kominn með veislumat í hendurnar. Eða bara kjöt. Segjum dýrindis nautasteik. Hún væri ekkert, EKKERT án Bernæes sósu. Hrossagúllas; væri ekki einu sinni gúllas án sósunnar. Pylsa með öllu; pylsa með hverju, ef ekki væri fyrir allar sósurnar? Lauk og steiktum?. Franskar; réttar og sléttar kartöflur án tómatsósu. Kannski er sósubransinn eitthvað fyrir mig. Kannski ætti ég að fara að læra eitthvað tengt sósugerð. Ég ætla að leggjast undir feld og hugsa minn gang, þessar ritgerðir verða bara að bíða..

2005-04-18T15:53:00.000Z

Black heart, black soul brotha
Jájájájájá! Maður er bara hreinlega að drepast úr hressleika þessa dagana. Held reyndar að ég sé að fá magasár í öllum hressleikanum og sé að drepast í alvörunni. Þessvegna hef ég ákveðið að reyna að tjilla svolítið á því. Reyna að vera svolítið "svört" í anda, if you dig what I mean.
Ég tók próf í morgun maður, tvö stykki próf maður. Gekk vel í báðum. Er alveg tjilluð á því.
Svo er maður bara að... sjitt var að muna eftir tveimur hlutum sem ég gleymdi að gera í dag. Sjitt fokk sjitt, nei róleg Vilborg. It's gonna be fine sista. Just remember that life is only as hard as you'll have it, kick back and relaaax sista. Já einmitt. Þessir hlutir sko, það er alveg hægt að gera þá á morgun. Mmm mmm mmm, langar í búðing og ætla að láta það eftir mér, mm mm, that's the motherfokkin black spirit. Já það er gaman að vera svört. Það er ég viss um að Jesú var svartur. Hann var alltaf svo tjillaður á því!

2005-04-17T14:11:00.000Z

This summer is going to be hot and sexy
Vá, aldrei verið jafn mikið að frétta. Fyrst þetta: Ég fékk boð um að koma í inntökupróf og viðtal í Listaháskólanum. Fyrir þau ykkar sem ekkert vita sótti ég um nýja námið í leiklistardeildinni 'Fræði og Framkvæmd'. Ég var þónokkuð smeyk um að komast ekkert áfram þar sem umsóknin mín var númer 351. En svona kemur lífið manni á óvart stundum! Eina fokkið er að ég þarf að fixa síðasta prófinu í háskólanum einhvernveginn. Það hlýtur að reddast.
Annað sem er af mér að frétta er að ég kom í fréttunum í gær, bæði á stöð 2 og ríkissjónvarpinu. Eða réttara sagt, ennið á mér kom í fréttunum. Ég var nefnilega fundarstjóri á fundi sem bar yfirskriftina 'Ungt fólk og stjórnmál'. Össur og Ingibjörg voru bæði stödd á fundinum og þótt sú hefði reyndar ekki verið ætlunin þá litu fjölmiðlar á þennan fund sem fyrsta fundinn í baráttu þeirra um formannssætið. Ástæðan fyrir því að ennið á mér kom bara var sú að ég ekki sömu megin við púltið og Össur og Ingibjörg og myndavélarnar voru stöðugt á þeim. Ég var mest hissa á að fjölmiðlar skyldu ekki minnast á glæsilega fundarstjórn mína. Annars ætti það svo sem ekki að koma mér á óvart. Þetta er í annað skipti á einu ári sem frægðinni er beinlínis stolið af mér (við munum öll eftir hneykslinu þegar ég og mínir vinir uppgötvuðum eld í íbúð fyrir neðan okkur og hringdum á slökkvilið og rýmdum húsið, ekki orð um mig í blöðunum) svo ég ætti að vera orðin vön.
Svo fór ég í leikhús í gær að sjá Pakkið á móti eftir Henry Adam og þvílík fokking snilld. Ég er að segja ykkur það, ef þið eigið pening, skreppið þá á þessa sýningu. Hún er geðveik. Ég ætla ekki að segja neitt meira um hana, fariði bara að sjá!
Enn meiri fréttir: Ég varð þess heiðurs aðnjótandi að vera á gestalista hjá Quarashi á föstudagskvöldið. Frikki hennar Kötu var nefnilega að spila með þeim því skratsarinn þeirra forfallaðist eitthvað. Þeir voru geðveikt flottir og ég er skotin í þeim öllum núna!
Annars eru bara próf og verkefni framundan. 3 vikur eftir og svo bara home sweet sumarfrí.
Veriði hott og tjilluð.
Tsjá.

2005-04-10T12:51:00.000Z

Heilsa og sæla
Eftir að pabbi varð löglegt gamalmenni hefur hann fengið gríðarlegan áhuga á heilsunni. Málið er að hann óttast að tapa henni og geta ekki notið þess sem skyldi að þurfa ekki að vinna. Til allrar lukku fyrir hann á mamma allskonar tæki og tól til að mæla blóðsykur og blóðþrýsting. Pabbi mælir oft á dag. Hann lætur sér ekki nægja að mæla hann einu sinni á dag á einum handlegg heldur mælir hann þrisvar á hvorum handlegg og reiknar svo meðaltalið. Blóðsykurmælingarnar eru aðeins meira mál því hann er svo hræddur við nálar. Mamma stingur í hann (minnstu nál í heiminum sem sést ekki einu sinni af því að hún er innbyggð í tækið) og kreistir úr honum blóðdropann sem þarf til mælingarinnar. Á meðan starir hann náfölur út um gluggann og berst við að æla ekki eða falla í yfirlið. Hann lætur sig samt hafa það því hann ætlar ekki að gera heimilislækninum okkar það til geðs að uppgötva hjá honum of háan blóðsykur eða blóðþrýsting. Fyrirbyggjandi aðferðir eins og líkamrækt og grænmetisát hvarfla samt ekki að honum. Spes keis.

2005-04-08T19:07:00.000Z

Megas
Megas átti afmæli í gær. Mér skilst að hann hafi sjálfur viljað sem minnst af því vita, en fjölmiðlar tóku sig saman um að láta hann ekki gleyma því. Ég elskaði það! Enda elska ég hann, eða öllu heldur verkin hans. Uppáhalds Megasarlagið mitt er Tvær Stjörnur en textinn var einmitt lesinn upp á Talstöðinni í gær. Best ég skrifi textann bara, hann er svo greit, en þið verðið að lesa hann! Annars er enginn tilgangur með þessu!

Tíminn flýgur áfram og hann teymir mig á eftir sér
og ekki fæ ég miklu ráðið um það hvert hann fer
en ég vona bara hann hugsi svolítið hlýlega til mín
og leiði mig á endanum aftur til þín.

Ég gaf þér forðum keðju, úr gulli um hálsinn þinn
svo gleymdir þú mér ekki í dagsins amstri nokkurt sinn
í augunum þínum svörtu horfði ég á sjálfan mig um hríð
og ég vonaði að ég fengi bara að vera þar alla tíð.

Það er margt sem angrar en ekki er það þó biðin
því ég sé það fyrst á rykinu hve langur tími er liðinn
og ég skrifa þar eitthvað með fingrinum sem skiptir öllu máli
því að nóttin mín er dimm og ein og dagurinn á báli.

Já og andlitið þitt málað, hve ég man það alltaf skýrt
augnlínur og bleikar varir, brosið svo hýrt.
Jú ég veit vel að ókeypis er allt það sem er best
en svo þarf ég að greiða dýru verði það sem er verst.

Ég sakna þín í birtingu, að hafa þig ekki við hlið mér
og ég sakna þín á daginn þegar sólin brosir við mér
og ég sakna þín á kvöldin þegar dimman dettur á
en ég sakna þín mest á nóttunni er svipirnir fara á stjá.

Svo lít ég upp og ég sé við erum saman þarna tvær
stjörnur á blárri festingunni sem færast nær og nær
ég man þig þegar augu mín eru opin hverja stund
en þegar ég nú legg þau aftur fer ég á þinn fund.

Þótt að Megas hafi skrifað marga frábæra texta þá er þessi samt alltaf uppáhalds minn. Ekki kannski endilega uppáhalds lagið, þótt það sé reyndar gullfallegt, en uppáhalds texti samt. En það er nú bara af því að ég er svo mikill sökker fyrir svona sorg og eftirsjá! Sökker blogger.
Annars er ég bara mest í því að reyna að klára þessar 4 vikur sem eftir eru af skólanum með sóma. Það verður pís of keik!
Jæja gott fólk. Ég vona að þið séuð öll að gera eitthvað skemmtilegt og gefandi.
Góðar stundir.

2005-04-01T13:32:00.000Z

Áætlanir
Ég er föst á bókasafninu þangað til einhver nennir að sækja mig. Ég veit! Ég nota tímann til að gera svona læri áætlun fyrir þessar fjórar vikur sem eftir eru af skólanum. Elska að gera svona áætlanir, verst að ég fer sjaldnast eftir þeim. En ég tók samt skref í rétta átt í gær, leigði mér bók á amtinu sem heitir "Lærum að nema". Hver veit nema ég verði bara lærigúrú aldarinnar! Það væri gaman!
Annars er ekkert sérstakt að frétta. Ekkert frá því síðast. Ég er alveg jafn upptekin og ég var þá. Ég ætla að fara að elskaða að vera upptekin. Ég er nefnilega svo mikið fyrir að slaka á. Heilu vikurnar hjá mér fara í það að slaka bara á. Og þá meina ég BARA. Ég held að ég hefði gott af því að vinna eðlilega eins og annað fólk, slaka aðeins oftar á, í minni skömmtum. Já, það er frábær hugmynd, best að gera línurit um þetta.

2005-03-29T14:46:00.000Z

Absolut Tan
Ég er UPPTEKIN! Ég þarf að senda samninga hingað og þangað, búa til handrit og skrifa ljóð og texta, gera verkefni og ritgerðir í skólanum og vera sæt. Váts! Hljómar eins og ég sé að gera mjög merkilega hluti, en hvað vitið þið! Kannski er ég að gera mjög merkilega hluti. Ef þið trúið því ekki þá er mér alveg sama. (samt greinilega ekki svo upptekin fyrst ég gef mér tíma til að blogga.. en samt svolítið svona meira en venjulega).
Ég skemmti mér ÓGEÐSLEGA VEL um páskana, fyrir utan timburmennina sem komu óboðnir í heimsókn. Jónasína Fanney hottsjott bomba sá ekki bara um áfengisflæðið heldur allt gamanið líka. Páskarnir verða ógleymanleg stund eins og ég spáði!:D Takk Jónasína mín fyrir að gera þá svona sérstaka, þú ert æði!:D
Jæja, ég ætla að halda áfram að búa mér til framtíð.
Tsjá bellas.
Verð samt að segja eitt; Magga og Reynir Albert, þið eruð flottasta parið í bænum! Mjög brún og mjó, bæði tvö!

2005-03-24T13:11:00.000Z

Jesus, my father and Jonnie Fannie
Pabbi er orðinn löglegt gamalmenni. Hann varð 67 ára síðastliðinn mánudag. Til hamingju pabbi! Hann er búinn að hlakka til að komast á eftirlaun síðan um fermingu og núna loksins getur lífið byrjað. Jibbí og húrra.
Ég er aftur á móti bara 22 ára smástelpa og á langt í eftirlaunin ennþá. Kannski get ég stytt mér stundir með því að vinna eitthvað. Kannski get ég drukkið áfengi og leyft óminnishegranum að sjá um mín mál þangað til ég vakna á 67 ára afmælisdaginn, tilbúin að fara að lifa lífinu. Kannski ég reyni bara að drullast til að verða eitthvað almennilegt.. æji, það kemur í ljós hvað ég verð.
Ekkert að frétta. Ég er jafn mjó og sæt og alltaf. Ætla að djamma um páskana fyrst ég er komin útúr skápnum sem félagsvera. Jónasína Fanney hottsjott bomba ætlar að koma norður og sjá um að ekkert lát verði á áfengisflæðinu. Þetta verður yndislegur tími og lengi í manna minnum hafður eftir á. Jájájá. Það er ég viss um.
Hafið það gott um páskana og gleymið ekki frelsaranum sem um þetta leyti árs fyrir tæpum 2000 árum var að þjást á fullu svo að við gætum átt fyrirgefningu synda okkar vísa. TAKK JESÚS!

2005-03-20T23:30:00.000Z

Its offisjal
Ég er ein af þessum vesalingum sem fær sér í glas sum kvöld.
Á föstudaginn fór ég í afmælis/innflutningspartý til Ásu. Ég fór edrú í partíið og edrú þaðan út (þótt ég hafi fengið mér nokkra ávexti í bollunni hennar Ásu sem var svo ómótstæðilega framreidd, í hvítri ruslafötu:D Ása sagði að þeir væru hollir!) en þegar ég kom á Karólínu sannfærði Magga mig (andsetin af Bakkusi) að bjór væri málið. Ég ákvað að fá mér einn bjór, fannst það ekki mikið mál. Næsta stopp var Amour, þá var Sunna komin í spilið (einnig andsetin af Bakkusi) og þar var tilboð á barnum, tveir fyrir einn. Og við bara rifum upp veskið og byrjuðum að sulla.
Ég hellti fullum bjór yfir Möggu og eyddi klukkutíma inná baði, að þurrka buxurnar hennar í handþurrkaranum á meðan hún var á nærbuxunum inná bás, að kvarta (ég þurfti ekki að þurrka nærbuxurnar, hjúkket). Ég hélt svo að ég myndi pissa í mig af hlátri þegar einhver dvergastelpa, mjög sæt, kom inn og vorkenndi Möggu svo mikið að hún bauðst til að kaupa handa henni tvöfaldan viskí í kaffi á barnum. Magga vildi ekkert fara með henni, en stelpan hélt nú ekki, dró hana með sér (virkilega togaði í handlegginn á henni, þangað til hún varð að fylgja henni) á barinn og dró upp visa kortið. Til allrar hamingju tókst Möggu þó að breyta pöntuninni í bjór.
Ásta Schreiber og Bjarki skáld/laganemi komu til okkar á Amour og við fórum öll á Kaffi Akureyri að dansa. Við Magga bönduðum frá okkur æstum ljósmyndurum og misspennandi aðdáendum utan af landi en á meðan var Ásta á fullu í ríku og sætu köllunum. Það kom í ljós að hún þekkir alla. Alla í heiminum.
Ég, Bjarki og Magga tókum leigara heim, en skildum Ástu eftir í Nætursölunni þar sem hún var í komst ekki í burt frá hópi af sætum strákum sem þurftu allir bráðnauðsynlega að tala við hana:)
Ég kom heim, var sofnuð á leiðinni upp, en dreif þó sem betur fer upp í rúm. Vaknaði svo hress og kát morguninn eftir, eftir skemmtilegt kvöld. Eða þá að ég vaknaði ógeðslega timbruð og fúl yfir því að hafa dottið í það.. ég man það ekki. Örugglega þetta fyrsta bara.
Ég er allavega enn á ný búin að sanna það fyrir sjálfri mér að ég er veik fyrir öllum freistingum. Öllum nema heimalærdómsfreistingunni. Hún hefur ekki náð tangarhaldi á mér enn. En ég á von á að það fari að gerast ení minöt ná..

2005-03-16T11:58:00.000Z

Súkkulaði sæla í sæluríki súkkulaði ælu
Þá er maður enn eina ferðina staddur á bókasafni Háskólans á Akureyri. Ég er í ágætis fílíng núna, enda nýbúin að gleypa í mig Snickers. Minn kæri vinur Reynir typpalingur trúir ekki á sælutilfinningu þá sem einungis næst með því að troða í sig súkkulaði þegar depurðin bankar á dyrnar. En ég trúi á hana. Ég finn fyrir henni. Fyrir 5 mínútum síðan var ég heví blúsuð yfir slæmu gengi í prófi sem ég tók í morgun, en núna er ég búin að ákveða að slappa af og sjá einkunnina áður en ég brjálast. Þetta gerir súkkulaði fyrir mann. Ojá.
Annars held ég barasta að Magga vinkona sé tilfinninganæmur ljóðasnillingur í gerfi lögfræðinema. Tékkiði á nýjasta ljóðinu hennar á www.blog.central.is/maggs ameisíng stöff!

2005-03-14T19:05:00.000Z

The lady with the wooden hand
Ég er orðin móðursystir í 19. skiptið!!! Jibbí og húrra! Dísa eignaðist risastóra stelpu laugardaginn 12. mars. Hún er svakalega sæt!:D Allt gekk vel og móður og dóttur heilsast ljómandi vel. Hún var 17,5 merkur og 54 cm. Mamma segir að hún sé alveg eins og Sædís, eldri dóttir Dísu systur minnar. Ekki er það nú ónýtt því Sædís er sjúklega sæt!
Mig dreymdi svo fyndinn draum í nótt. Það var þannig að ég fór heim með strák og sofnaði í rúminu hans, þótt það væri ekkert í gangi á milli okkar. Um morguninn þegar ég vaknaði var húsið allt að fyllast af ættingjum og allt að verða vitlaust því það átti að gifta systur hans þá um daginn. Ég hugsaði: Sjitt sjitt, best að drífa mig heim áður en einhver sér mig. Þá kemur inn í herbergið gömul lítil og aumkunarverð kona, amma stráksins. Hún réttir mér vinstri höndina til að heilsa og segir: "ég myndi rétta þér þá hægri en hún er úr tré, ég missti hana í slysi fyrir mörgum árum síðan". Svo lét hún mig þreifa á viðarhöndinni. Ég var hin vandræðalegasta. Ekki skánaði það þegar hún spurði mig svo hvort ég ætlaði ekki örugglega að borga í brúðargjöfinni þar sem ég væri nú orðin ein af fjölskyldunni. Úff púff. Ég sagði nei, við erum ekkert saman sko, ég gisti bara hérna. Þá fór hún að gráta.
Pæliði í því ef maður myndi lenda í þessu í alvörunni!! Úff púff fúff.

2005-03-10T10:00:00.000Z

Salami-syndrome
Ég var að vinna verkefni í nótt. Fór mjög seint að sofa en þurfti samt að mæta í skólann klukkan átta í morgun. Ég vaknaði frekar seint og ákvað að taka með mér nesti því ég hafði ekki tíma til að borða morgunmat. Brauð með spægipylsu varð fyrir valinu. Ég smurði mér samloku og hafði bara tvær sneiðar af spægipylsunni á hvorri brauðsneið, því það fer svo í taugarnar á Jónínu systur minni þegar ég fæ mér þrjár og svo er líka allt í lagi að fá sér bara tvær ef maður er að gera samloku. (Lógíkin á bak við þetta allt saman er að tvær spægipylsusneiðar eru ekki nóg til að ná yfir eina brauðsneið, en það er hægt að fiffa þetta til með samlokunni svo að allt brauðið komist í snertingu við smá pylsu). Jónína kom fram í eldhús, nývöknuð, að bursta í sér tennurnar. Hún stoppaði í dyragættinni. Ég leit upp frá iðju minni með spægipylsufitu á fingrunum, hníf í annarri og smjör í hinni, og sá að hún ætlaði að segja eitthvað í líkingu við: "kláraðirðu spægipylsuna?!!!" Ég var viðbúin að munda smjörhnífinn, æsa mig á móti og segjast hafa skammtað mér naumlega svo hún gæti líka fengið. Það væru sko heilar þrjár sneiðar af spægipylsu eftir og hún gæti sko bara étið þær og ekkert helvítis vesen! En það kom ekki til átaka. Hún gekk skrefi nær, sá þessar þrjár spægipylsusneiðar sem eftir voru og hætti við að hjóla í mig. Eftir sat ég, titrandi af æsingi og með starandi augnaráð. Ég held svei mér þá að ég þurfi að fara að passa þrýstinginn maður!

2005-03-06T21:31:00.000Z

Skátarómantík
Nú ætla ég að hætta að drekka í tvo mánuði. Ég er orðin of gömul fyrir þetta. Ég veit að flestir tala um það að eiga sér ekkert líf þegar þeir eru bara heima hjá sér, horfa á sjónvarpið, læra og vaska upp og hitta aldrei neinn en mér finnst það vera að eiga sér ekkert líf þegar maður flýr heimili sitt til þess að hella sig fullan allar helgar. Eins og maður hafi ekkert betra að gera en að vera fullur. Mig langar að allir haldi að ég sé of upptekin til að vera alltaf á eilífum fylleríum. Ég vil vera upptekin við að sitja heima hjá mér, vera með fjölskyldunni, læra og semja einhver ósköp. Og í rauninni er ég upptekin við það. Það er bara einhver sjálfseyðingarhvöt sem knýr mig út á lífið allar helgar. En nú ætla ég að taka í taumana og vera edrú í tvo mánuði. Heima hjá mér. Að búa eitthvað til. Allt nema börn.
Sorglegt líka að hápunktur kvöldsins skyldi vera að Sunna henti mér í gólfið í ofsafengnu gleðikasti. Þetta gerðist svona: Ég og Ása vorum búnar að vera á trúnó heima hjá henni en ákváðum að fara út þegar klukkan var langt gengin í þrjú. Fyrsta stopp var Karólína (enda ekki langt að fara). Við gengum inn og ég sá ekki neitt, frekar en vanalega, en heyrði útundan mér að einhver kallaði: "hæææææææææ!" Og það næsta sem ég vissi var að Sunna kom hlaupandi, eins og skrattinn úr sauðarleggnum, stökk á mig og í faðmlögum duttum við í gólfið, ég aftur fyrir mig og hún ofan á. Hausinn á mér skall í gólfið og gleraugun mín skutluðust eitthvert. Þetta var eins og í bíómynd. Allir þögnuðu og héldu í sér andanum. Ég, eins og drukknandi manneskja, byrjaði strax að fálma eftir gleraugunum mínum en vissi að baráttan var vonlaus því án þeirra sé ég ekkert. Sunna kom mér til bjargar og benti mér á að þau væru á enninu á mér. Óþarfi að taka það fram að mér fannst ég vera fáránleg.
Mér fannst ég ekkert hafa meitt mig en áður en langt um leið fór ég að finna til í annarri stóru tánni og hélt að hún væri brotin. En ég get hreyft hana og svona núna, svo að líkleg hefur hún bara marist, blessunin.
Annað sem gerðist skemmtilegt var að við eignuðumst vinkonu í leigubílaröðinni sem virtist vera reiðubúin að deyja fyrir leigubíl. Þegar röðin var komin að okkur reyndi einhver stelpa að svindla sér inní okkar bíl og þessi vinkona okkar hélt nú ekki, dró hana út á hárinu og kallaði hana tík og druslu. Algjört NOT ON MY SHIFT dæmi sem gladdi mig ósegjanlega mikið. Ég er ennþá að hlæja að þessu. Ofsalega fín og pen stelpa sem breyttist bara í einhverja súperhetju, eða skrímsli, þegar einhver reyndi að hösla af henni leigubílinn. Mjög fyndið allt saman, og ef ég geri einhverntímann bíómynd þá verður þetta atriði í henni.
Seinasta súrrealíska atriði kvöldsins var þegar Villi bingó naglbítur motherfokkin hottsjott stoppaði leigubílinn í gilinu og fékk að fljóta með, eða "sjanghæaði" leigubílinn eins og hann orðaði það. Svo fór ég bara heim, lagðist upp í sófa, borðaði samloku og horfði á Kill Bill vol. 1 og svo í rúmið. Allur dagurinn í dag er búinn að fara í að sofa sem er rosalega sorglegt.
Á morgun hefst nýr kapítuli í mínu lífi. Ekkert áfengi og minni svefn allan daginn. Pottþétt áætlun. Skátarnir eru málið, þeir haga sér ekki svona!

2005-03-05T12:15:00.000Z

Ó what a world
Við lifum á merkilegum tímum. Hér sit ég við tölvuna mína, skrifa nokkur orð, ýti á nokkra takka og eftir augnablik geta allir í heiminum, sem hafa aðgang að tölvu, lesið það sem ég skrifaði. Ég get tekið upp símann minn, skrýtið lítið tæki, ýtt á nokkra takka og talað við vini mína hvar sem þeir eru staddir í heiminum. Ég get farið út í banka, beðið um yfirdrátt upp á 400.000 krónur, pantað mér flug til London á netinu og verið komin þangað áður en dagurinn er á enda. Þaðan get ég flogið hvert sem er í heiminum. Heimurinn er ekki lengur stór, hann er lítill. Og hver sem er getur farið hvert sem er ef hann bara langar það nógu mikið.
Þetta get ég sagt, barnlaus og einhleyp konan.
Allavega....................merkilegt er þetta nú. Merkilegt og ógnvekjandi og gaman og ekkert spes og ágætt.

2005-03-03T12:27:00.000Z

Óðurinn til gleðinnar
Þá er maður eina ferðina enn orðinn hamingjusamur. Einhvernveginn vill þetta sveiflast jafnvel þótt ekkert sérstakt sé að gerast í lífi manns. Í mínu lífi er ekkert spes í gangi, ekkert annað en hefur verið að gerast síðustu mánuði, en samt hefur gleðin gagntekið mig enn á ný. Í tilefni af þessu ætla ég að skrifa um hvað allir eru frábærir. Til dæmis eru myndir af Hrönn vinkonu minni úr útskriftarpartýi Hauks inná síðunni hans Egils; www.hi.is/~egillg Hún er ekkert smá flott og falleg á þessum myndum, eins og reyndar alltaf. Það er gaman að eiga svona sæta vinkonu!:D
Svo eru það hjónin. Þau eru alltaf jafn klikkuð og skemmtileg, ef þeirra nyti ekki við væri ég örugglega flutt til útlanda þar sem ég ynni á bar og drykki til að gleyma. Systkini mín eru hvert öðru frábærara. Foreldrar mínir eru svo miklir öðlingar að ég reyni eins og ég get að líkjast þeim í hvívetna. Stundum tekst það, en stundum ekki.. ég held að það stafi af því að ég er andsetin. Andinn heitir Karl Marx og brýst stundum fram með pirring og almenn leiðindi. Einu sinni kom sér þó vel að vera andsetin af Marx, en það var þegar ég tók próf í kenningum hans fyrr í vetur.
Kata mín og Jónasína og auðvitað allir mínir vinir og óvinir. Þetta er allt svo yndislegt fólk og fallegt. Jæja, best að fara á afvikinn stað og gráta svolítið af gleði, óþægilegt að gera það á bókasafninu.
Veriði sæl og blessuð.

2005-02-28T15:38:00.000Z

Nú ætla ég að byrja á að óska comrad Albertinos til hamingju með afmælið. Hann er loksins orðinn 24 ára, loksins slétt tala eftir heilt ár í oddatölu. Og svo vil ég bjóða mína kæru systur Jónínu velkomna heim til Íslands og til Akureyrar, en hingað kom hún í dag. Ég tók til í herberginu mínu af þessu tilefni en mér láðist að ryksuga og þurrka ryk af hillum. Kannski, ef heppnin er með mér, gerir hún það fyrir mig. Annars finnst mér að pabbi ætti að sjá um allt svoleiðis, hann hefur aldrei þurrkað ryk á sinni ævi og löngu kominn tími til að hann bæti upp fyrir áralanga vanrækslu á því sviði.

Butterfly - Crazy Town

2005-02-26T18:50:00.000Z

Butterfly - Crazy Town

Come my lady
Come, come my Lady
You're my butterfly. Sugar, baby
Come my lady
Come, come my lady
You're my butterfly. Sugar, baby

Such a sexy, sexy pretty little thing
Fierce nipple pierce, you got me sprung
With your tongue ring
And I ain't gonna lie
Cuz your lovin' gets me high
So to keep you by my side
There's nothin' that I won't try
Butterflies in her eyes
And the looks to kill
Time is passing
And I'm askin, "Could this be real?"
Cuz I can't sleep
I can't hold still
The only thing I really know
Is she got sex appeal
I can feel
Too much is never enough
You're always there to lift me up
When these times get rough
I was lost. Now I'm found
Ever since you've been around
You're the woman that I want
So yo, I'm puttin' it down

Come my lady
Come, come my lady
You're my butterfly. Sugar, baby
Come my lady
Come, come my lady
You're my pretty baby
I'll make your legs shake
You make me go crazy

Hey sugar-mama come and dance with me
The smartest thing you ever did
Was take a chance with me
Whatever tickles your fancy
Girl it's me and you like Sid and Nancy
So sexy, almost evil
Talkin' about butterflies in my head
I used to think happy endings
Were only in the books I read
But you made me feel alive
When I was almost dead
You filled that empty space
With the love I used to chase
And as far as I can see
It don't get better than this
So, butterfly here is a song
And it's sealed with a kiss
And I thank you miss

Come my lady
Come, come my lady
You're my butterfly. Sugar, baby
Come my lady
Come, come my lady
You're my pretty baby
I'll make your legs shake
You make me go crazy

Come and dance with me
(repeat 11x)

Æji, ég tek þetta til baka sem ég sagði um fangelsið. Þeir eru bara að reyna að gera sitt besta eins og allir aðrir. Svo eru þeir líka hott. Geðveikur texti:D ..make my legs shake bebee úúú

2005-02-26T18:20:00.000Z

Komm komm ma ledeee
Vá hvað það er búið að vera gaman hjá mér í dag! Það er nefnilega einhver geimveruleg hrímþoka búin að vera hér á Akureyri í allan dag sem skilur eftir sig ca sentimeters þykkt lag af hrími á hverju strái hér í bæ. Ég og pabbi fórum í leiðangur og tókum milljón myndir af þessu öllu saman og ég myndi skella þeim inn á veraldarvefinn ef ég nennti því og kynni að gera það á auðveldan og skemmtilegan hátt, en ég kann bara leiðinlega og erfiða leið til þess svo ég nenni því ekki.
Annars er ég pirruð út í sjálfa mig fyrir að vera ekki að læra fyrir prófið sem er á mánudag. Mig langar að ganga vel í því og ég er að reyna að segja sjálfri mér að það sé þá best að byrja sem fyrst að læra en ég hlusta ekki á mig. Ég hreinlega nenni ekki að hlusta á tuðið í mér, þessvegna geri ég bara eitthvað annað í staðinn.
Í rauninni hef ég ekkert skemmtilegt að segja. Þá er víst best að þegja. En ef einhver man hvað hljómsveitin sem kom með smellinn góða "komm ma lady, komm komm ma lady, you're my butterfly, sugar bebeeee" heitir, þá má sá hinn sami endilega segja mér það. Ég ætla að kæra þessa hljómsveit fyrir subbulegan flutning eða eitthvað, þeir verða að fara í fangelsi!

2005-02-20T20:29:00.000Z

http://www.kaffiakureyri.is/systems/gallery/igallery.asp?d=C:\Inetpub\domains\kaffiakureyri.is\SiteData\pictures\05_Árið%202005\02_Febrúar\19_19.%20feb.%20Rúnar%20og%20Siggi\&page=7
Ég er samkvæmisljón á hátindi frægðarinnar. Fyndið, fyrir aftan okkur er maður sem steinsefur einn við borð. Mig langaði að vekja hann og drífa hann með okkur út á dansgólfið en Magga bannaði mér það. Henni fannst hann sofa svo vært. Ég var ekki viss. Hversu vært getur maður sofið á skemmtistað, sitjandi á stól með hausinn hangandi útá hlið? Ég get eiginlega ekki svarað því.. Þetta er eitthvað sem ég á eftir að prófa!
Annars var ég bara í brúðkaupi í gær. Nína Jensen og Gunnar Óli voru að gifta sig. Það var rosalega yndislega yndislegt. Allir í sínu fínasta pússi og sínu albesta skapi, staðráðnir í því að skemmta sér vel. Ég fíla það. Eftir brúðkaupið fór ég heim til Möggu og hellti í mig bjór og söng af mér tútturnar í singstar. Ég er ekkert spes í þessum leik, en þetta var samt rosalega skemmtilegt.
Í dag er konudagur. Ég er kona. Ég óska þessvegna mér og öllum öðrum konum hjartanlega til hamingju með daginn. Ég fékk blóm og kakó og kleinu frá pabba mínum. Og yndislega skemmtilegt símtal með yndislega skemmtilegum fréttum frá fyrrverandi kærasta. Alveg hreint yndislegt.
Jæja, nú er komið nóg af þessu. Ætli það sé eitthvað gott í sjónvarpinu?

2005-02-17T22:21:00.000Z

Bittersweet bitterness
Hello darlings! Langt síðan ég bloggaði síðast. Hvað vitið þið nema ég loggi mig samt inn á hverjum degi, skrifi langa pistla, helli úr hjarta mínu, en stroki þá svo út aftur. Kannski treysti ég ekki internetinu fyrir öllu sem ég hef að segja. En til að þið þurfið ekki að velta því fyrir ykkur þá get ég svarað því hér og nú: Nei, ég logga mig ekki inn á hverjum degi til að skrifa langa pistla til þess eins að stroka þá út aftur. Nei og nei, það geri ég nú ekki.
Ég logga mig nú samt inn á hverjum degi til að tékka á kommentaflæðinu. Ég vakna spennt á hverjum morgni, eldsnemma, rýk upp úr hlýju rúminu og beint í tölvuna. Þegar ég sé að ekkert komment hefur bæst við frá deginum áður, reyni ég að sannfæra sjálfa mig um að fólk hafi bara ekki haft tíma til að lesa. Ég bægi frá mér öllum óþægilegum hugsunum um að fólk lesi bloggið mitt og kommenti ekki. Tárin safnast upp í augunum á mér og til að koma í veg fyrir að fólk sjái vonbrigðin lýsa af andliti mínu horfi ég alltaf niður í gólf en ekki í augun á fólki sem ég tala við. Ég er hranaleg í málrómnum til að fólk heyri ekki klökkvann í röddinni. Ef einhver spyr mig hvort ekki sé allt í lagi hjá mér horfi ég bitur út í buskann og segi: "jújú. Allt í þessu fínasta."
En svona grínlaust, þá er bara gaman hjá mér núna! Magga er búin að stofna nýja bloggedíblogg síðu fyrir okkur vinkonurnar; Mig, hana, Hrönn, Lilju og Elvu. Vinagengi eru ekki gengi með gengjum ef þau eru ekki með bloggsíðu, þannig að við hellum okkur útí bransann! Slóðin er http://blog.central.is/maggs
Tékkitt át og pís át!

2005-02-09T13:05:00.000Z

I am who I am
Í dag er öskudagur. Í fyrra var ég sérútvaldur nammiútdeilari Drottins. Í dag er ég bara boðberi sannleikans. Nammi skemmir tennurnar og gerir mann feitan.
OF mikið af öllu síðustu daga (nammi, svefni, bollum, baunum, vökum, saltkjöti) hefur valdið einkennilegu kæruleysi í fasi mínu. Til dæmis mætti ég í skólann í dag, í krumpaðri mussu og víðum gallabuxum, með skítugt hár spennt upp með teygju og spennum. Þrátt fyrir ömurlegt útlitið blaðraði ég heil ósköp í þjóðfélagsfræðitíma. Lét eins og ég vissi heilan helling, sem ég vissi þó ekki. En hver veit nokkurn skapaðan hlut? Ég vann þjóðfélagsfræðilegt verkefni í aðferðafræðitíma, þrátt fyrir að kennarinn héngi yfir mér með manndrápssvip, lét það ekkert á mig fá. Og á fyrirlestri um blaðamannverðlaun lét ég hugann reika og skrifaði um ástina í grænbláa stílabók. Greinilegt að ég þarf að fara heim í sturtu, slá mig utanundir og gera mér betur grein fyrir stöðu minni.
Hver er staða mín? Jah, spyrji nú hver fyrir sig.

2005-02-03T00:17:00.000Z

http://www.hi.is/~egillg/mynd/22_jan/index.htm
Á þessari síðu eru myndir af mér, Möggu, Hrönn, Lilju og Elvu og fleirum frá því síðast ég var í Reykjavík! Þið verðið bara að skoða þær, ég er svo rosalega sæt á þeim!:D
Annars er ég búin að vera rosalega dugleg í dag. Las og las og las fyrir vikuna og gæti núna sagt ykkur allt um Nietzsche ef þið hefðuð áhuga. En ég efast um að áhuginn sé svo mikill.. Eruð þið að hugsa það sama og ég? Er Nietzsche virkilega skrifað svona? Er þessu s-i ekki ofaukið? ...nei búin að gá, svona er þetta.
Á morgun ætla ég að vakna á sama tíma og venjulega. Brosa rosa mikið og fá mér kaffi. Svo ætla ég í skólann og einbeita mér að öllu sem Giorgio segir frekar en að hugsa um kynlíf. Ég ætla að skrifa og skrifa glósur og ég ætla að spyrja gáfulegra spurninga sem koma málinu við. Ég ætla ekki að skrópa í einum einasta tíma, jafnvel þótt ég sé í skólanum frá 8 til 18. Í pásum ætla ég að halda áfram að lesa lesefnið fyrir vikuna. Þegar ég kem heim úr skólanum ætla ég að borða eitthvað hollt og gott og slaka svo á og gleðjast yfir því að allir erfiðu dagarnir í vikunni séu að baki.
Líklega mun ég þó vakna seint og illa, mæta seint í fyrsta tíma og bölva öllu sem heitir skóli fram yfir hádegi. Ég mun láta hugann reika á meðan Giorgio fræðir okkur um stefnur og strauma 20. aldarinnar, hrökkva upp á fimm mínútna fresti og laumast til að kíkja á glósurnar hjá þeim sem situr við hliðina á mér. Pásurnar fara allar í að teygja mig og geyspa, loka augunum og berjast við að opna þau aftur. Ef ég þrauka allan daginn og mæti í hvern einasta tíma mun ég koma við í 10-11 á leiðinni heim og kaupa nammi fyrir tíuþúsund krónur. Þegar ég kem heim mun ég fleygja mér á rúmið, borða nammi eins og ég get í mig látið og grenja af streitu og leiða, sofna í fötunum og vakna hálftíma seinna, brjálæðislega pirruð og enn þreyttari en áður.
Jájá, ég þekki mig og mína líka.

2005-01-31T13:51:00.000Z

Fróma jómfrú eða "frómas ungfrú?"
Ég er svo rosalega ömurlega hallærisleg stundum, finnst mér. En í rauninni er ég bara eins og allir hinir! Nákvæmlega eins og allir hinir. Til dæmis elska ég að keyra ein eitthvað út í buskann og syngja með lögunum í útvarpinu. Við svoleiðis tækifæri stilli ég yfirleitt á Létt96,7 og keyri svo og syng með kökk í hálsinum og tárin í augunum yfir því hvað ástin er vond og góð í senn. Þegar ég stoppa á rauðu ljósi, umkringd forvitnum augum, syng ég án þess að hreyfa varirnar. Það er kúnst sem ég er búin að vera lengi að þróa. Stundum gleymi ég mér samt og hreyfi varirnar, þá fæ ég hnút í magann og vona að enginn, ENGINN hafi verið að horfa á mig. Samt hugsa ég með mér að allir hafi séð mig bæra varirnar og að flestir hafi dregið þá ályktun að ég hafi verið að tala við sjálfa mig og sé geðveik.
Það sem er hallærislegt við þetta er að allir gera þetta! Það eru allir alltaf á fullu að syngja, einir í bílnum eins og vitleysingar. Ég veit það vegna þess að ég sé það! Og ekki neita því!!! Ég dreg reyndar yfirleitt þá ályktun að fólk sé að tala við sjálft sig og sé geðveikt.

2005-01-27T17:22:00.000Z

Jesús elskar oss
Stundum nenni ég ekki að lifa lengur. Þá helst þegar einhver fávitinn hefur rifið úr mér hjartað og sett það í örbylgjuofn til að gæða sér á því, tekið tvo bita eða svo og skilið það svo eftir á eldhúsborðinu þar sem það myglar bara. En þá fæ ég yfirleitt hugljómun! Fullt af hugmyndum og ljóðum detta inní kollinn á mér. Misgóðar hugmyndir og afar misjöfn ljóð. Yfirleitt eru það ljóð um morð og sjálfsmorð sem koma mér frekar til hlæja ef eitthvað er. Djöfull getur maður verið kreisí stundum. Hér er til dæmis eitt ljóð um morð og sjálfsmorð, eða meiri svona texti..

the longer you live
the more there is
to miss and regret
and cry about

the younger you are
the fewer the ghosts
from the past
who haunt you down

so I tell you my baby
it's best for us both
you lay down your armour
and let yourself go

you die to night
we'll go there together
you live tonight
we'll be hurting forever

Óh. Ætli allir eigi ekki sín móment.. Verst að þunglyndið endist sjaldnast nógu lengi hjá mér til að mér takist að semja heila skáldsögu! Það væri greit.

2005-01-24T12:38:00.000Z

And when I think of it, my fingers turn to fists
Ég var í Reykjavík um helgina. Tilgangur ferðarinnar var að fara og kreista strákinn hennar Kötu svolítið en því miður var hann ennþá á sjúkrahúsinu. Mér skilst að hann sé svo sætur að hjúkkurnar neiti að láta hann af hendi. En ég fór samt í heimsókn til Kötu og skoðaði milljón myndir. Og það er satt, hann er sjúklega sætur. Þið getið skoðað myndir af honum á reyndar þarf lykilorð til að skoða síðuna... en þið getið bara hringt í Kötu og spurt hana að því!
Ég, Magga og Hrönn versluðum og versluðum á laugardeginum og svo var partý heima hjá Hrönn og Hauki um kvöldið. Það var geggjað gaman, þau eru svo skemmtileg og frábær.
Annars er ég að hugsa um að fara á fætur og drífa mig að verða brjálæðislega rík. Ég læt vita hvernig gengur, en ekki halda að þið fáið eyri eftir dauða minn!!

2005-01-17T12:28:00.000Z

Living on the edge
Vóó, nú er ég þokkalega á brúninni gott fólk. Ég er að blogga í skólanum!! Reyndar ekki í tíma, en það er kannski eitthvað sem ég ætti að gera þegar ég er komin með leið á öllu hinu sem gerir mig æsta og spennta, hver veit. Ég er s.s. að bíða eftir mögnuðum tölvutíma í tölfræði hjá alveg hreint mögnuðum kennara. Það verður ÆÐI!
Ég fékk mér pasta í hádeginu. Það kostaði mikið og var ágætt. Ég er þokkalega að lifa á brúninni í dag, hugsiði ykkur alla saurgerlana í svona pasta-börum. Alveg hreint rosalega magnaðir.
Annars er aldrei þessu vant eitthvað að frétta. Ég var nefninlega í orgíu um helgina með fyrrverandi kærustum og kærustunum þeirra o.s.frv., allt í góðum fílíng, þegar það kviknaði allt í einu í íbúðinni fyrir neðan okkur! Við náttúrulega hringdum á slökkvilið og rýmdum blokkina og björguðum öllu. Jahá, við vorum sko hetjurnar. Meira að segja tókst að bjarga stelpu út sem var sofandi inní íbúðinni. Alveg hreint magnað stöff.
Klukkan er akkúrat 12:35, blessaður tíminn fer að byrja. Best að setja sig í stellingar.
Tsjá.

2005-01-10T19:41:00.000Z

Þrátt fyrir alla mína reiði er ég enn bara rotta í búri
Jæja, þá er skólinn loksins byrjaður! Ég var búin að hlakka þessi lifandis ósköp til. Það vildi nú ekki betur til en svo að ég var nærri því sofnuð í fyrsta tímanum. Ekki vegna þess að ég væri vansvefta, heldur þótti mér efnið svona helvíti leiðinlegt. Það var blessuð aðferðafræðin. Blessuð segi ég því ég er að reyna að venja mig af að blóta. (Ég veit að sum ykkar hafa veitt því athygli að ég skrifaði "helvíti" hér að ofan. Jöst gimmí a breik vúddja!)
Annars var næsti tími alveg yndislegur. Afbygging 20. aldarinnar. (Reyndar hallærislegt nafn á áfanga. Gat hann ekki bara heitið "saga" 20. aldarinnar? Líklega þykir það ekki nógu fínt nú til dags). Kennarinn var skemmtilegur. Ég hló, hann hló, allir hlógu. Þetta var yndislegt. Mikil ást í loftinu.
Í gær fór ég á kaffihús og fékk mér kaffi með bjór útí. Í kvöld ætla ég líka á kaffihús, en ég ætla að fá mér te. Te!? spyrjið þið í forundran. Já, segi ég. Te skal það vera.
Jónína systir mín vill endilega að ég segi eitthvað um hana hér á þessu bloggi. Hún er voða fín. Voða sæt og svona. Voða mjó. Og voða skemmtileg. Eiginlega bara voða lík mér! :D
Hei Fraiser!!

2005-01-08T19:03:00.000Z

On books and asses
Skólinn byrjar á mánudaginn. Ég er alveg í fílíng fyrir smá skóla. Bring it on. Annars er ég mest í fílíng til að fara á kaffihús núna. Fá mér smá kaffi og svona. Kannski smá bjór útí. Ég keypti mér skólabækur í dag. Það var rosalegt stuð. Ég veit fátt skemmtilegra en að kaupa nýjar og ilmandi bækur. Sérstaklega þegar þær líta út fyrir að vera skemmtilegar. Ég græddi alveg 4000 kall á því að kaupa bók á ensku í staðinn fyrir íslensku. Okrið alveg að fara með íslenska bókaútgefendur. Okur hokur. Ég sem ljóð um þetta!

Okur er á bókum hér
er hér margt á ensku
ætti maður að fá sér smjer
á alíslenskri ensku.

Nei sjitt maður enska og enska, þetta var glatað. Hér kemur annað:

Ég heimta að fá bækur
á viðráðanlegum prís
ef ekki, ég missi mínar brækur
og rassinn á mér frýs

Ljómandi! I feel like a woman.

2005-01-04T12:46:00.000Z

Nýtt ár!
Gleðilegt ár allir saman. Ég vona að síðasta ár hafi verið ykkur gott og að þetta ár náið þið öllum settum markmiðum. Takk svo meget fyrir gamla árið!
Jólin eru búin að vera yndisleg hjá mér. Ég er bara búin að vera að dóla mér. Borða nammi og kökur, drekka kakó og kaffi og hvítvín. Ég er búin að reyna til hins ítrasta að byrja aftur á átakinu sem mér gekk svo vel í fyrir jól en mér hefur ítrekað mistekist. Ég held að það sé vegna þess að húsið er ennþá fullt af góðgæti. Enda vinn ég núna hörðum höndum að því að klára hvern einasta konfektmola sem til er á heimilinu til að hann nái ekki að freista mín síðar. Þetta er allt í góðum gír.
Ég hlakka til að byrja í skólanum. Ég er s.s. búin að fá allar einkunnirnar loksins. Ég fékk 8 í aðferðafræði, 8 í ensku, 8.5 í upplýsingarýni og 8.5 í vinnulagi. Ljómandi gott. Ég er að sjálfsögðu búin að setja mér markmiðið sem ég set mér í byrjun hverrar annar; að mæta í hvern einasta tíma og taka þátt í umræðum. Ég hef aldrei náð þessu markmiði, en batnandi manni er best að lifa og auðvitað reyni ég þótt allt fari venjulega úr böndunum í fyrstu vikunni.
Núna bíð ég í ofvæni eftir fréttum af Kötu vinkonu. Hún er að eignast fyrsta barnið sitt og Frikka sæta. Ég er að springa úr spenningi.
Annars er allt fínt að frétta.

2004-12-22T23:41:00.000Z

Ekkert helvítis bull, jólin eru komin!
Þá er maður kominn heim eftir fjóra daga í Reykjavík. Þetta var ágætis ferðalag. Ég hitti vinkonur mínar og hafði það gott. Keypti engar jólagjafir en fullt af drasli handa sjálfri mér. Jájá, þetta var ágætt. Fyrir utan djammið á laugardagskvöldinu. Það vildu allir fara heim klukkan fjögur, þessi grey í Reykjavík, þau eru svo gömul og heilsulaus. Annars var þetta ljómandi gaman. Ég þreifaði á tveimur óléttubumbum í gríð og erg. Kata vinkona á að eiga sitt barn 5. janúar og Dísa systir á að eiga sitt í mars. Ég er alltaf jafn hissa á því að svona börn geti bara vaxið inní einhverri manneskju. Eins og lítil blóm. Mjög skrýtið allt saman.
Við komum heim um þrjú leytið síðustu nótt og mamma brást okkur ekki. Hún var bara vakandi, búin að laga allt til og gera jólalegt og hita kakó og elda handa okkur dýrindis mat. Hún er ekki bara sæt hún mamma, heldur snillingur líka.
Önnur manneskja sem er ekki bara sæt er hún Jónasína vinkona mín. Hún er búin að næla sér í svona líka roosalegan fola. Hann heitir Halli og er só hot right now! Þau eru æðislegt par, jafnvel heitasta parið á landinu!
Í morgun vaknaði ég í góðu skapi, eða meira svona; í hádeginu vaknaði ég í glimrandi góðu skapi. Um fjögur leytið var ég komin á ról, búin að fara í sturtu og tilbúin í smá jólarokk á Glerártorgi með Hrönn og Möggu og Sunnu litlu. Við fórum niðureftir og ég stakk uppá að við myndum byrja á að fá okkur að borða, það var enginn svangur svo að ég fékk mér bara crépes og þær horfðu á. Eftir matinn var ég orðin svolítið þreytt svo við fórum bara í tvær búðir og svo heim. Þær eru náttúrulega löngu búnar að kaupa allar jólagjafir og allt svo þessi ferð var bara farin fyrir mig. En ég er greinilega ekki sköpuð til að versla jólagjafir.
Ég horfði á L Word áðan og þetta var bara æðislegur þáttur. Hann kveikti bara allar tilfinningar sem ég hef haft um ævina. Ég grét og hló, bölvaði og varð ástfangin og allt þar á milli. Ó mæ god, þetta var rússíbanareið ársins.
En þið kæru netverjar, verið sæl um jólin. Sumir verða alltaf svolítið leiðir um jólin en við skulum ekki láta depurðina buga okkur. Alkóhól er ekki lausnin, en það getur verið heellvíti skemmtilegt! ..ok, þið sem eigið við áfengisvandamál að stríða, þið auðvitað takið ekki mark á þessu. Alkóhól er böl, en samt heeellvíti skemmtilegt! Neee, sko bara ef það er ekki vandamál í lífi manns. Gleymum þessu. Verum bara kát!
GLEÐILEG JÓL! :D

2004-12-16T01:00:00.000Z

Andrea Rós

2004-12-16T00:24:00.000Z

Það er VÍST HÆGT!!!
Kommentið börnin mín! Kommentið eins og þið lifandi getið!!

2004-12-12T16:52:00.000Z

Hvadda suða mamma mín?
Jæja. Nú er það svart. Mamma er búin að ákveða að í dag skuli ég hengja upp seríur í herberginu mínu. Ég verð náttúrulega að lúta hennar reglum, en ég get ómögulega fengið mig til þess að byrja á þessu. Seríur eru frábært jólaskraut, en ég veit fátt ömurlegra en að hengja þær upp.
Ég er nú þegar búin að gera fullt af (ó)nauðsynlegum hlutum til að fresta hinu óumflýjanlega. Til dæmis fara í gegnum allan ´92 árganginn af Handarbeide blöðunum hennar mömmu til að reyna að finna jólagjafahugmyndir. Ég vaknaði í morgun með háleitar hugmyndir um föndurhæfileika mína. Ég held að sú geðveiki hafi bara komið í staðinn fyrir timburmenn, en mér var sama. Ég vil frekar halda að ég geti föndrað en æla og vera með hausverk. Enítæm!
Eftir að hafa skimmað í gegnum Handarbeide rann af mér mesta fönduræðið, enda var þar ekkert að finna nema bútasaums-snjógalla fyrir pör sem vilja vera í stíl. Mikið fashion disaster í gangi þar.
Svo fór ég í langt heitt bað.
Eftir baðið klæddi ég mig í hrein og ilmandi föt og nýtt pils sem mamma var að sauma á mig. Svo fékk ég mér pínu að borða og svo fannst mér ég hafa vanrækt internetið í dag svo ég ákvað að sinna því svolítið áður en ég tækist á við verkefnið. Og hér er ég enn! Og þarna liggur blessuð serían. Mér sýnist hún vera hissa, enda örugglega ekki vön því að fólk vilji ekkert með hana hafa. Ég vil samt alveg hafa hana sko, ég bara geeeet ekki hengt hana upp. Ég spring úr pirringi eftir fimm mínútur við það að reyna að hafa jafnt bil á milli peranna. Ég verð alltaf eldrauð í framan og bölva og bölva þangað til ég hendi draslinu frá mér og hleyp grenjandi inn á bað. Þetta gerist alltaf þegar ég þarf að gera eitthvað sem ég er ekki góð í. Enda lendir allt svona á endanum á mömmu greyinu, og hún virðist vera búin að fá nóg.
Er ekki einhver góðhjartaður þarna úti sem er til í að gera þetta fyrir mig. Ég skal bíða með þetta uppá von og óvon til miðnættis, ef enginn verður búinn að redda þessu þá, ætli ég verði þá ekki bara að..... suða í mömmu;)

2004-12-09T23:52:00.000Z

Ó Guð ó Geuð!
Það er hægt að kommenta á nýja bloggið!! Ég veit ekki hvað þetta password kjaftæði á að þýða en ef fólk vill vera svo vænt að prófa þarna "post anonimous" þá kannski gerast hlutirnir..
Annars er ég bara á fullu í prófum. Einbeitingin er ekki alveg eins og hún á að vera þessa dagana. Ég er til að mynda ekkert búin að læra fyrir prófið sem ég er að fara í á morgun.. En það reddast. Og ef það reddast ekki, þá er alltaf hægt að hætta í skólanum!
Fólk virðist halda að mín skærasta ósk þessa dagana sé að eignast kærasta. Ég veit ekki hvort það hefur eitthvað að gera með lagið hennar Birgittu eða hvort það eru sambandsslitin. Held að það sé svona eitthvað kombó. Mamma og pabbi hafa mestar áhyggjur af kynlífsleysi mínu. Ég hef mestar áhyggjur af því að ég sé að verða Elling okkar Íslendinga. Bý heima hjá foreldrum mínum fram á gamalsaldur og einangra mig frá umheiminum. Ef ég væri kall og ef pabbi væri ekki í spilinu, þá væri ég Elling. It's a scary thought.
Þetta er samt allt sem ég hef þörf fyrir að deila með heiminum akkúrat núna. Ég veit alveg að það er eitthvað pervertískt að tala um sinn einkahag á internetinu þar sem allir geta lesið það. Við erum öll pervertar gott fólk.

2004-11-12T00:56:00.000Z

Sweetness
Skrýtið. Meðan ég var í vinnu dauðans, allan síðasta vetur (sem var samt ekkert vinna dauðans heldur fínasta vinna, mér finnst bara svo leiðinlegt að þurfa að vinna fyrir mér) þá hafði ég oft eitthvað að segja á þessu bloggi. En núna eftir að ég byrjaði í Háskólanum, einmitt þegar maður myndi halda að dagarnir í lífi mínu væru æsilegir, fjölbreyttir og spennandi, þá hef ég ekkert að segja. Skrýtið. Á þessu skal verða breyting. Ég get náttúrulega blaðrað um allt og ekki neitt eins og ég hef reyndar alltaf gert...
Ég og Magga fórum á bæjarmálafund í kvöld. Litli pólitíkusarvesalingurinn ég hélt að þetta væru svona fundir eins og eru alltaf af og til í Springfield í Simpson, svona þar sem allir mæta og tala um það sem er að gerast í bænum. Þetta var sem sagt eitthvað öðruvísi. Fámennt en góðmennt, fræðandi og skemmtilegt. Ég er alltaf að komast betur og betur að því hvað mamma hennar Möggu er mikill snillingur. Það er gaman.
Eftir fundinn fórum við Magga á Karólínu og hittum þar Sunnu gömlu. Við ræddum um sjálfstæði og sambandsslit og einhverra hluta vegna vaknaði upp gömul umræða sem ég hélt að ég væri laus við í eitt skipti fyrir öll; umræðan um mögulega sigra mína í heimi samkynhneigðra.. ég veit ekki..
Ég sofnaði í dag. Svaf frá eitt til hálffjögur. Það er syndsamlega gott að sofa á daginn í skammdeginu. Ég elska að vera ekki skyldug til að mæta einhversstaðar á einhverjum ákveðnum tíma. Það þýðir að ég er ekki að klúðra lífi mínu þótt ég sofi í tvo klukkutíma yfir daginn og vaki frameftir á nóttunni. Elskaða, elskaða, elskaða!
Jæja, nú hætti ég þessu samhengislausa blaðri og fer í rúmið.

2004-11-11T00:26:00.000Z

GLEÐI GLEÐI GLEÐI
Nú hef ég leiðinlegar fréttir. Ég og Gústi hættum saman síðasta föstudag. Það er búið að vera heví erfitt, en þetta verður að vera svona, allavega í bili. Ég ætla ekki að segja meira frá þessu. Enda eru þetta ekki skemmtilega fréttir.
Annars er ég bara að reyna að lifa lífinu og hafa það gott. Það gengur bara ágætlega! Reyndar gengur mér eitthvað illa að mæta í skólann þessa dagana. En það er ekkert alvarlegt.
Annars langar mig bara að segja ykkur öllum sem lesið þetta blogg að þið eruð ógeðslega sæt. Og yndisleg. Og frábær. Og að þið öll eigið allt gott skilið.
Munið að gleyma ekki að; Það koma auðvitað erfiðir tímar en það er hægt að fleyta sér í gegnum þá með því að hafa í huga að lögmál lífsins býður ekki upp á neitt annað en að gleðin komi aftur. Stanslaus gleði er ekki til. Stanslaus óhamingja er heldur ekki til. Gleðin kemur óhjákvæmilega alltaf aftur, ójá.
Gústi á afmæli í dag. Hann er 24 ára og það fer honum einstaklega vel:) Vonum að þetta ár í lífi hans verði gott. Virkilega gott og yndislegt. Jafnvel bara besta árið í lífi hans hingað til!

2004-10-21T22:50:00.000Z

iss oll abát sörvævin, jo'oll!
Ég er að fara í próf á morgun. Ég vaknaði snemma í morgun og lærði og lærði þangað til ég tók mér pásu klukkan 4. Þá fórum ég, pabbi og Soffía á listasafnið að sjá Boyle fjölskyldu sýninguna, hún var kúl. Og svo fór ég heim og tók einn Tæ-Bó tíma með Ágústu Johnson, það var rosalegt fjör og ég var rosa mjó eftir það. Eftir tæbó tók við svolítið vandamál; ég þurfti náttúrulega að fara í sturtu en var að passa Andreu sætu pæju, en svo leysti ég vandamálið bara eins og fyrirtaks mamma og tók hana bara með mér í sturtu! Fyrirtaks mamma ég er! Hún var glöð, ég var glöð, allir voru glaðir.
Eftir pásuna datt botninn alveg úr læreríinu. Ég fékk allt í einu geysilegan áhuga á því hvernig mamma steikir fisk og þurfti að fylgjast með því. Svo þurfti ég að borða fiskinn. Svo þurfti ég að taka af borðinu og svo þurfti ég ekkert meir. Þá spilaði líkaminn út einu af Sörvæval-tekník spilunum sínum og lét mig hætta að hugsa. Eftir það gerðist lítið. Ég poppaði, horfði á According to Jim (þættir sem litli feministinn ég hata), Malcom in the middle (ég elska nú Malcom, hver gerir það ekki), Everybody loves Raymond (by then I was unable to move or speak because of all the popcorn I had eaten, so I just sat there..), King of Queens og Will og Grace og ef pabbi hefði ekki stormað inn í blautri skyrtu með skrúflykil í annarri þá er engin leið að vita hvar þetta hefði endað. En hann gerði það, blessaður faðir minn, stormaði inní stofu og sagði mér frá enn einni hetjudáðinni sem hann hafði drýgt fyrir kellingarnar í blokkinni. Ég þurfti ekki að vita meir, heilinn á mér hrökk í gang og ég fékk vott af samviskubiti yfir því að vera ekki að læra... en svo hugsaði ég: "what the hekk, ég læri bara í fyrramálið!"

2004-10-18T00:14:00.000Z

Gúd, gúd, gúd; gúd væbreisjons
Jæja gott fólk. Nú ætla ég að vera jákvæð í svolítinn tíma. Ég er búin að vera svo neikvæð og fúl undanfarið að það gengur ekki lengur, ég er komin með leið á því. Allavega.. það er margt jákvætt í lífinu. T.d. á ég skemmtilegan kærasta sem kom í heimsókn síðustu nótt, blindfullur og röflandi. Þetta með röflið er ekkert grín, hann talaði stanslaust í tvo klukkutíma, eða þangað til hann sofnaði í miðri setningu. Mér fannst það gaman, enda er það ekki oft sem hann hellir sig fullan blessaður drengurinn.
Ég var full á föstudagskvöldið og það var líka gaman enda var í ég félagsskap stelpna sem ég fíla í botn og tætlur! Ég fór einmitt til Gústa niður í Ketilhús/Ketilshús, þar sem hann var eitthvað að vinna, eftir að hafa dansað eins og drottning á Dátanum og Kaffi Akureyri. Ég röflaði reyndar ekkert eins og hann heldur lét ég fara vel um mig á einhverjum bedda og svaf til klukkan sex um morguninn. Þá fannst Gústa loksins vera kominn tími til að fara heim og fyrir einhverja Guðs mildi mundi hann eftir því að taka mig með.
Og meira skemmtilegt.. Jú! Ég var boðin í mat og súfflei til bestu vina minna hjónanna í dag. Af því að þau eru svo hip og kúl þá ákváðu þau að elda kvöldmatinn klukkan 3 í dag svo að við þyrftum ekki að bíða eins lengi eftir eftirréttinum sem var einmitt Súfflei-ið góða sem Magga kann að gera. Þess má geta að ég er búin að vera að suða um svona súfflei í margar margar vikur og er þess vegna afar glöð að hafa fengið það loksins. Það var sko gaman!
Svo er búið að vera yndislegt veður í allan dag. Akkúrat veðrið til að koma manni í fílíng. Fílíng fyrir hvað, spyrjið þið ykkur kannski, en þá segi ég bara: "Fílíng fyrir hvað sem er!" Slydda og rok, ekta íslenskt suddaveður, skapað til að koma manni í fílíng.
Enda er ég búin að vera í fílíng í allan dag. Endalausum fílíng. Það er líka gaman.
Ég get glaðst yfir því að vera búin með verkefnið sem við hópurinn eigum að skila á morgun. Ég get glaðst yfir því að hafa tekið fullt af kreisí sjálfsmyndum í dag. Sem minnir mig á það að ég ætlaði alltaf að láta Gústa kenna mér að búa til myndasíðu. Ég get hlakkað til þess dags sem ég man eftir því að láta hann kenna mér það í alvörunni! Jahá, lífið er sko fullt af gleði og góðum fílíng.

2004-10-06T13:41:00.000Z

Það er eyrnamergur í hárinu á mér
Það er líklega einnig svo
hjá þér
Nema minn er þunnur
og meira svona eins og safi
en þinn er gulur og þykkur
Júgóslavi

Krakkar, krakkar. Þetta er nú búin að vera ógeðslegri vika en ég hélt að hún yrði. Ég er s.s. búin að vera með andstyggilega kvefpest í tvær vikur núna sem tók smá útúrdúr og þróaðist útí eyrnabólgu síðasta laugardag. Síðan þá er ég búin að liggja, eða öllu heldur sitja, í rúminu, í hitamóki og, að því er virtist, endalausri vanlíðan. Aðfaranótt mánudags var verst. Þá hafði ég litla stjórn á hugsunum mínum og í einhverri ólukku missti ég mig útí Þjóðlag frá Slóvakíu við ljóð eftir Jenna Jóns sem er einhvernveginn svona:

Þannig áfram, áfram, áfram ævin líður
undur fljótt og tíminn aldrei bíður, bíður
svífa' í sæludraumi, svanni' og halur fríður
syngja' og dansa' og trall la la la laaa.

Eftir hvert skipti myndaðist smá þögn í huga mínum en svo var hann rokinn af stað í enn eina umferðina. Í einni þögninni heyrði ég í sjálfri mér æpa í örvæntingu: "Vilborg! Þú ert föst í einhverskonar hringrás!!" en áður en mér tókst að hafa hemil á huganum var hann kominn á bólakaf í vitleysuna aftur. Þannig leið nóttin við stanslausa gleði hugar míns sem söng og trallaði og dansaði skottís á meðan líkaminn þjáðist enn meira og gat ekki sofið vegna hávaða.
En nú hef ég fengið nóg! Ég er búin að liggja sveitt í sveittum nærbuxum undir sveittri sæng með sveittan kodda í 3 daga. Og nú hætti ég þessu ógeði, fer í sturtu og andskotast ekki upp í rúm fyrr en í fyrsta lagi klukkan 10 í kvöld!!

2004-09-19T20:42:00.000Z

Bíttu laust því bollan er mjúk...
Nú get ég aldeilis sagt ykkur leyndarmálið. Það er nefninlega ekkert leyndarmál lengur. Dísa systir mín er ólétt!!! Ég tók bumbumyndir af henni í gær. Reyndar tók ég bumbumyndir af henni og mömmu í gær, mömmu bumba var töluvert stærri. Annars ætti þetta að koma fæstum á óvart þar sem næstum því allir sem lesa þetta bloggedílogg hringdu og spurðu hvort leyndarmálið væri að ÉG væri ólétt. Ég varð náttúrulega að segja þeim sannleikann til að vekja ekki frekari grunsemdir. Ég er s.s. ekki ólétt eins og svo margir vildu gjarnan halda fram. Hinsvegar hef ég ákveðnar grunsemdir um að JÓNASÍNA FANNEY sé ÓLÉTT! En ekki fara með það í hana því hún er afneitun og verður bara pirruð þegar fólk er að nefna þetta við hana.
Annars kom það mér skemmtilega á óvart núna um daginn að komast að því að ég er snillingur. Ég fékk nefninlega 9 í einkunn fyrir verkefni sem ég skilaði aaaaalein (ef við gefum okkur að aaaalein þýði "ásamt öðrum meðlimum hóps"). Ég var rosalega ánægð eins og gefur að skilja.
Í gær tók ég fullt af myndum og lódaði þeim inná tölvuna mína alveg sjálf og Gústi ætlar að kenna mér að búa til svona albúm á netinu svo þið getið fylgst með mér í hinum og þessum átökum. Ég er t.d. núna, eins og svo ótal sinnum áður, í mataræðisátaki. Þá bregst það ekki að ég treð í mig því sem hendi er næst. T.d. borðaði ég kókosbollu í dag. Þess má geta að ég borða annars aldrei kókosbollur. Af þessu getum við dregið ákveðinn lærdóm: Hvað sem er verður að óviðráðanlegri freistingu undir álagi átaksins.

2004-09-04T20:16:00.000Z

Þetta er ÓNÝTUR DAGUR!
Ég reif uppáhalds brjóstahaldarann minn (sem mamma vill reyndar kalla "nærhald" því henni finnst hann vera svo þunnur e-ð). Ég er afar döpur yfir þessu því svona nærhöld eru ekki á hverju strái. Þetta var alveg sérstakt nærhald. Sérstaklega fallegt. Svo á ég nærbuxur í stíl (en Gústi kallar nærbuxur alltaf "naríur" sem er svolítið exótískt og spennandi þegar maður skrifar það, en bara hallærislegt þegar maður segir það). Ég verð eiginlega að plasta þær eða eitthvað svo þær rifni ekki líka.
Annars er þessi dagur ónýtur aðallega útaf því að ég er ekki búin að gera rassgat af viti. Ég ætlaði kannski að læra, kannski að þvo þvott, kannski að hafa svona snyrti/fegurðardag með brúnkuklútum og tilheyrandi en svo gerði ég ekkert af þessu. Það er greinilega bara rugl að ætla "kannski" að gera eitthvað því þá gerir maður það pottþétt ekki.
Annars er Jónína systir í heimsókn og ég er að hugsa um að fara og skeyta skapi mínu á henni. Kannski get ég platað hana til að koma með góða hugmynd sem gæti reddað deginum fyrir mér. Kannski...

2004-09-01T21:57:00.000Z

Á skólabekk á ný, tralla la la laaa
Jæja. Þá er maður byrjaður í skólanum. Mamma er spenntari yfir þessu en ég. Á fyrsta skóladaginn minn tók hún mynd af mér áður en ég fór út um dyrnar, svona eins og maður gerir á fyrsta skóladegi barnanna sinna. Hún spurði mig líka hvort ég þyrfti ekki nýja úlpu fyrir veturinn. Þá bað ég hana nú um að slaka svolítið á og merkja vel þá staðreynd að ég væri að fara í háskóla en ekki grunnskóla.
Þetta æði hennar móður minnar gæti reyndar stafað af því að ég er flutt aftur heim í foreldahús með allt mitt hafurtask. Ég ákvað að taka Gústa ekki með mér en við erum samt ennþá saman og sátt og glöð.
Annars luma ég á litlu leyndarmáli.. en það er leyndarmál svo ég segi ekki frá því.
En munið bara að vera sátt við það litla sem þið hafið gott fólk, lífið er svo fallegt og merkilegt.

2004-08-21T19:17:00.000Z

Ansans, nú hefur einhver lúser á blogger.com breytt þessu aftur með feita letrið og skáletrið svo ég get ekki gert fyrirsagnir!

Síðasti vinnudagurinn er nú upp runninn og liðinn! Ég ætla að halda hressilega uppá það með kaffibolla og kleinubita (hef ekki efni á bjór) á Karólínu í kvöld í félagsskap minna typpalegu vinkvenna Möggu og Sunnulunnu sætusmætu sem var að koma heim frá Frans. Við höfum sko um margt að tala þar sem Sunna hefur ekki verið heima í þrjá eða fjóra mánuði. Jibbí það verður svo gaman. Ég er svo spennt og glöð!
Pælum samt í því að ég sé bara búin í vinnunni, for gúd. Já pælum aðeins í því.
...
Ég svaf nú samt yfir mig í morgun. Mætti kortéri of seint, sem NB hefur aldrei áður gerst á mínum ferli í þessarri vinnu. Frábært að gera það svona síðasta daginn.
...
Ég hafði heldur engan tíma til að þrífa allt eins og ég ætlaði að gera. Ég bara framkallaði eins og vitleysingur þangað til klukkan var alveg að verða fimm og fór síðan heim, skildi allt eftir í rusli og skít.
...
Ég skrifaði engin heilræði til eftirmanns míns á miða út um allt eins og ég ætlaði að gera.
...
Ég mundi samt eftir að taka flöskurnar og dósirnar sem voru í poka á bakvið.
...
Já.
...
Í næstu viku get ég verið á ferðinni í bænum á skikkanlegum tíma á virkum degi án þess að vera að svíkjast undan neinu.
...
Ég get gert það sem ég þarf að gera án þess að biðja um leyfi og þurfa að flýta mér.
...
Ég er frjáls!
...
FRJÁLS EINS OG FUGLINN!
...
þangað til skólinn byrjar.
...
Hann byrjar reyndar á mánudaginn.
...
FRJÁLS EINS OG FUGLINN Í EINN DAG!
...
reyndar hef ég verið frjáls eins og fuglinn alla sunnudaga á þessu ári sem ég er búin að vinna þarna.
...
Ég er nú samt glöð og spennt.
...
Háskólaárin og Karólína heeeer Æ Komm!
...
Ætli sé ekki best að ég fái mér bara bjór í kvöld?
...
Jú.
...
Best að fara að skrapa saman hundraðköllum hér og þar og finna mér föt til að vera í!
...
JIBBÍÍÍÍS! :D

2004-08-08T11:51:00.000Z

Ja hérna hér! Nú hefur margt á daga mína drifið síðan ég skrifaði síðast. Ég er t.d. ekkert búin að segja frá brúðkaupi Möggu og Reynis! Það gekk reyndar allt svo vel og var svo skemmtilegt og fallegt að ég hef eiginlega ekkert um það að segja. Það er nefnilega ekkert gaman að tala um hluti sem ganga vel og fara ekki til fjandans. Allavega var þetta yndislegt brúðkaup, mér er m.a.s. segja sagt, í fúlustu alvöru, að sjálfur Jesús Kristur hafi mætt og blessað sambandið. Gæti varla hafa verið betra!
Hei eitt fyndið, ég var að komast að því fyrir örfáum vikum að maður skrifar ekki nefniNlega heldur nefni-lega! Ég ætlaði ekki að trúa þessu þegar Gústi sagði mér það fyrst, fór og skoðaði orðabók og ég veit ekki hvað og hvað. Hann hafði rétt fyrir sér (sem gerist að sjálfsögðu næstum því aldrei) og svo þegar ég fór að skoða gamlar ritgerðir frá því í barnaskóla og menntaskóla þá sá ég að hver einast kennari hafði í hvert einasta skipti merkt við þetta auka "n" sem ég hafði laumað inní nefnilega en ég tók bara ekkert eftir því þá! Merkilegt nokk! Og það sem er verra er að ég segi nefniNlega og hef alltaf sagt!
Svo eru það merkilegu fréttirnar. Ég er komin með lærling í vinnuna. Hún er stelpa, einu ári yngri en ég, og er voðalega fín og skemmtileg. Ég var búin að hlakka þessi ósköp til að fá manneskju til að vinna með mér og dagdraumar mínir snerust allir um það hvernig ég myndi heilla lærlinginn uppúr skónum með kunnáttu minni. En fyrsta daginn sem hún kom þá fóru allir mínir dagdraumar í vaskinn eins og ekkert væri. Ég byrjaði á því að hiksta á mínu eigin nafni þegar ég kynnti mig og svo roðnaði ég og flissaði eins og vitleysingur þegar ég reyndi að klóra yfir vandræðalegheitin og afsaka mig eitthvað. Hún skildi ekki orð af því sem ég sagði og hló ekki með mér heldur brosti bara svona ringluðu brosi, svona íhverjuíandskotanumeréglent-brosi. Svo byrjaði ég á því að reyna útskýra eitthvað af því fjölmörgu sem þarf að muna í mínu starfi og ég hef bara aldrei bruðgðist sjálfri mér eins mikið og þá. Ég heyrði alveg í huganum hvernig best væri að útskýra suma hluti og í hvaða röð og svona en mér tókst bara alls ekki að segja hlutina rétt, hvað þá skiljanlega. Lærlingurinn virtist allavega ekki skilja neitt í þessum fíflalátum. Ég hafði farið í þykka peysu um morgunin og bol innanundir sem þoldi ekki dagsljósið oll bæ im self og þegar þarna var komið við sögu var ég farin að óska þess að ég hefði bara mætt í sundbol eða einhverju öðru því ég var farin að svitna áberandi mikið sökum hita og andlegs álags.
En allt í einu datt mér í hug fyrstu dagarnir mínir með mínum læriföður og mundi að hún hafði verið nákvæmlega eins og ég virtist vera að haga mér! Nákvæmlega jafn einræn og undarleg, nákvæmlega jafn taugaóstyrk þegar kom að því að spjalla á léttu nótunum og nákvæmlega jafn geðsjúklingsleg þegar kom að öllum sérviskulegu hlutunum sem þurfti að hafa í huga til að vinna þessa vinnu vel. Taka skal fram að þótt lærlingurinn minn haldi að ég sé að kenna henni eitthvað sem virðist vera bara mín sérviska og geðveiki, eins og að snúa ákveðnum hlutum á ákveðinn veg og geyma aðra hluti alltaf á nákvæmlega sama staðnum, þá er þetta samt bara eitthvað sem tilheyrir starfinu og ég veit að hún áttar sig á því fyrr en seinna.
Núna er þetta allavega óðum að lagast, þótt ég hugsi stundum til þeirra daga með söknuði þegar ég þurfti ekki að taka tillit til neins nema kúnnanna og gat verið í vondu skapi allan daginn..
Jæja, þarf að fara að sinna vinum mínum hjónunum.

2004-07-19T23:51:00.000Z

Can I borrow a feeeling, can you lend me a jar of love..?
Vá! Frábær tilviljun í gangi hér! Sko þegar ég logga mig inn á blogger þá fæ ég upp statusinn á báðum bloggsíðunum mínum (eða þegar ég skrái mig inn á þvaðursíðurnar þá fæ ég upp stöðuna..blablabla íslenska) og ég hef aldrei skoðað það neitt náið, en núna skoðaði ég óvart og sá að á báðum hefi ég bloggað akkúrat 47 sinnum og síðasta færsla var 14. júlí 2004 á Mahogg og 14. apríl 200ogeitthvað á Bréf til Láru! Er þetta ekki Guð að segja eitthvað? Ég held það. Kannski er hann að minna mig á að ég á afmæli í dag! Óþarfi að minna mig á það núna svosum. Þetta er búinn að vera einn besti afmælisdagur sem ég hef átt um mína ævi. Takk allir sem hringdu og komu til mín og sendu sms. Og takk takk Gústi minn fyrir að vera besti kærasti í heiminum og bjóða mér úr að ofan.. nei ég meina út að borða og í bíó. Og takk Spædermann fyrir að vera mjúki maðurinn, svo rómantískur en þó ekki.. Og takk Kirsten Dunst fyrir að vera rauðhærð og alveg eins og ég. Takk fyrir frábæran dag allir saman.
Ein önnur fyndin tilviljun er sú að kortið sem ég fékk frá Gústa var svona loðið og í Gay-Pride litunum en ég fékk einmitt "Velkomin út úr skápnum" kort í fyrra frá vinum mínum og belti í Gay-Pride litunum frá systur minni. Vísbendingarnar hlaðast upp hérna enda er ég búin að ákveða að vera bara Gay. Æm gei end práááááád off itt!

2004-07-14T19:31:00.000Z

Vvóóóóó
Ég er að gleyma aðal helvítis fréttunum. Ég á afmæli á mánudaginn! Loksins að verða 16! Eins gott fyrir ykkur að muna það þarna helvítin ykkar.

2004-07-14T19:11:00.000Z

O jæja
Ég er stundum þreytt á lífinu en vinnan er alltaf jafn skemmtileg. Eftir að ég ákvað að fara að sýna fólki kurteisi og almennilegheit, ekki bara í framkomu, heldur líka í huganum, þá gengur allt miklu betur. T.d. kom einn kall í vinnuna til mín í dag sem fannst allt sem ég sagði vera frábær hugmynd. Ég spurði hvort hann væri með afsláttarkort, hann sagði: "nei, en það væri sniðugt að eiga svoleiðis" og ég sagði: "ekkert mál, ég gef þér eitt" og hann varð voða upprifinn og glaður og blaðraði heil ósköp um gjafmildi mína og þá komst ég í svo mikið stuð að ég ákvað að bjóða honum poka undir vörurnar og hann varð svona líka ljómandi glaður og og fannst það líka vera besta hugmynd sem einhver hefði nokkurntímann fengið. Þannig teygðist á afgreiðslunni svolítið á meðan við hrósuðum hvort öðru fyrir brosmildi, gott skap og flottar hárgreiðslur og eftir að hann fór var ég öll eitt skínandi bros. Já, það borgar sig svo sannarlega að vera góður við kúnnana. Ekki skemmdi svo fyrir að einn af uppáhaldskúnnunum mínum kom í dag og sagði mér margsinnis hvað henni þætti nú vænt um mig og hvað henni þætti alltaf gott að koma til mín og sjá mig o.s.frv. Stanslaus gleði í vinnunni s.s. þótt lífið sé annars hundleiðinlegt.
Annars er það helst að frétta að Magga mín og Albert hennar eru að fara að gifta sig á laugardaginn. Ég er eiginlega bara farin að hlakka til þótt ég viti ekki ennþá í hverju ég ætla að vera og hvað ég ætla að segja í veislunni. Það kemur vonandi bara í ljós á föstudaginn eða eitthvað, ég er að vona að Jessi vinur minn reddi þessu fyrir mig, sko Jesú. Hann finnur örugglega föt á mig og sendir mér ræðu í pósti. Jájájá, ég er ekkert að verða klikkuð.
Ég var eitthvað að lesa bloggið hennar Katrinar.is í gær af því að ég hafði ekki rassgat að gera. Og hún var þar eitthvað að tala um Fanneyju nýju vinkonu sína sem hefði stoppað niðrí bæ og sagt eitthvað um að þetta væri Katrin.iiiiis og að hún væri fræææææææg. Ég skal bíta af mér vísifingur hægri handar ef þetta var ekki hún Jónasína Fanney, mín elsta vinkona. Jónasína Fanney, gefðu þig fram og játaðu gjörðir þínar! Það geta ekki verið til tvær Fanneyjar sem segja svona hluti við bláókunnugar manneskjur.
Allavega gott fólk, veriði kúl.

2004-07-13T20:22:00.000Z

Midlæf Kræses
Það er víst langt síðan ég bloggaði síðast. Og síðast var ég ekki einu sinni jákvæð og skemmtileg eins og ég er annars oftast. En ég vona bara að enginn hafi hlotið varanlegan skaða af og reyni að bæta upp fyrir þetta núna.
......Æji fökkit, það er ekkert gaman að lifa. Ég nenni ekki að hafa fyrir því lengur. Sko ekki þannig að mig langi ekki að lifa, heldur nenni ég því engan veginn. Ég nenni ekki að þurfa að vinna. Ég nenni ekki að hafa allskonar óskilgreindar þarfir sem fæða ekkert af sér nema endalausa reikninga sem ég nenni síðan ekki að borga. Ég nenni ekki að þurfa að eiga síma og internet og tölvu og bíl og skó og allskonar föt og hús og peninga eitthvað svona drasl sem maður hefur í rauninni enga þörf fyrir til að komast af. Mig langar bara að leggjast í útlegð. Það er eina vitið! Fara eitthvurt uppá öræfi og búa í helli og eitthvað. Ég nenni þessu ekki! Ég nenni ekki þessu uppáþrengjandi tilbúna lífi sem ég lifi. Til hvers í ósköpunum mæti ég í vinnuna? Til að eignast peninga. Og til hvers þarf ég peninga? Til að viðhalda þessari neyslu og þessu öllu sem mér er sagt að ég þurfi. Mig langar svoooo að gefa skít í allt þetta tilbúna drasl. Mig langar ekki að vera hérna! Mig langar í eitthvað allt allt allt allt allt allt allt annað. Er ekki einhver Fjalla-Eyvindur til í að koma og ræna mér?
Já svona er nú jákvæðnin. Hún kann svo sannarlega að koma manni á óvart.